Nieuws
802060
Nieuws

Odette blogt

Project Cancer

Hij zal het mij vergeven, dat ik zijn titel even in bruikleen heb genomen. Ulay, een dierbare vriend die wereldwijd bekend staat als een gevierd kunstenaar, noemde de documentaire die over hem – en zijn strijd tegen kanker - gemaakt werd "Project Cancer". Overigens, een absolute must-see voor iedereen. Voorafgaand aan mijn chemokuren, gaf hij mij een wijze les mee: doe alsof het er niet is en nooit is geweest, dat is het beste.

Laconiek zijn, noemde hij dat toen ik hem een paar weken later sprak. En of het daar aan heeft gelegen, dat de chemokuren mij relatief vlekkeloos af zijn gegaan, dat durf ik niet te beweren, maar mentaal was het absoluut een goede zet.

De reden dat ik nu zijn titel leen, is echter een heel ander verhaal. Want vanaf het eerste uur, is kanker een project gebleken, waarvan ik de omvang vooraf nooit in had kunnen schatten. Ik heb menigmaal geroepen dat ik een kanker-assistent nodig heb, om alles bij te benen, de afspraken te kunnen overzien en de stormvloed aan organisatorische rompslomp te structureren. Op dag X daar zijn om dat te doen, die pil om dat uur innemen en dan de volgende dag om dat tijdstip die andere pil, zodat je op dag Y daar en daar dat kunt doen. Gek werd ik er van.

Telkens als ik het overzicht volledig kwijt leek te raken, bedacht ik me, dat ik als relatief jonge zakenvrouw, al deze toestanden al onoverzichtelijk vond, dit helemaal een crime moest zijn voor iemand die ouder, veel jonger, fysiek zwakker, mentaal instabieler, of minder ervaren is.

Even een voorbeeld: 6 weken voorafgaand aan een geplande tussentijdse CT-scan krijg je een flesje vloeistof per post. Daarbij een brief waarin staat dat je 1 dag voor de scan de vloeistof moet toevoegen aan 1 liter water, die vervolgens moet verdelen in 2 halve liters, waarvan 1 helft in 3 delen genuttigd dient te worden op de dag voorafgaand aan de scan en de andere helft 1 à 2 uur voor de daadwerkelijke scan. Volg je hem nog? Mijn chemobrein maakte subiet kortsluiting.

Het is veel, heel veel. Van ziekenkostenverzekeraar tot thuiszorg, medicijnen en je huishouden nog enigszins onder controle houden. Wie in een traject als dit terecht komt, heeft hulp nodig. En hard ook. Zo zou het mijns inziens echt geen gek idee zijn om een nieuw beroep in het leven te roepen. Noem het kanker-buddy, of onafhankelijke zorgcoach, de naam doet er niet toe, maar wie zonder partner woont, of ouder is, heeft behoorlijk veel te behapstukken.

Ik zeg wel eens lachend: "ik heb het nu nog bijna drukker, dan toen ik dag- en nacht een bedrijf aan het runnen was." En dan hebben we het nog niet eens over de bijkomende kosten, de ongewenste afhankelijkheid en de impact op je dagelijks leven. Terwijl de meeste mensen met kanker juist het tegenover gestelde zouden willen doen… Optimaal genieten van "kankerloze" momenten en daar waar mogelijk ontspannen. Rust en ruimte om laconiek te mogen en kunnen zijn. Al is het maar af en toe een uurtje.

Wat mij betreft mag "project kanker" de naam worden voor een nieuw initiatief, waarbij mensen die met kanker geconfronteerd worden, getrakteerd worden op heerlijke fijne, kankervrije momenten. Gewoon omdat ze daar zoveel meer baat bij hebben, dan bij al dat geregel.

Over Odette

Al jaren runt Odette Schoonenberg samen met haar zakenpartner en tv-persoonlijkheid Thijs Willekes het succesvolle PR-bureau So PR. Wanneer zij gediagnosticeerd wordt met maar liefst drie totaal verschillende kankersoorten, probeert zij haar reputatie als 'boeddhist op hoge hakken' niet alleen waar te maken, maar gaat tevens glimlachend de strijd aan met het nog altijd heersende stigma rondom kanker. Op VROUW.nl blogt ze elke woensdag over die strijd.