Nieuws
818350
Nieuws

Wat Zij Vindt | Marijke

Weg met dat allesbepalende eindexamen!

Inmiddels hebben de middelbare scholieren het grootste deel van hun eindexamens erop zitten. Zo’n 200.000 leerlingen nagelbijtend, pennenkauwend en potloodkluivend in keurige rijen op niet spiekbare afstand. Angstzweet uit hun poriën. Rode vlekken in hun nek. Wanhopige blikken waarin in te lezen staat: ‘te weinig geheugen’.

Wat een stress!

Diverse moeders in mijn omgeving zetten hun eigen leven tijdelijk on hold om hun kind door deze crisistijd heen te loodsen. Het lievelingseten wordt gekookt, de kamer wordt weer eens echt opgeruimd, kopjes thee gezet, aaien over bollen gegeven, motivational gespeecht en als het nodig is, zelfs een kalmerend pilletje tevoorschijn getoverd. En ik weet zeker dat ik volgend jaar hetzelfde zal doen als mijn dochter in die bankjes zit.

Vroeger

Zelf weet ik het nog als de dag van gisteren, mijn vwo-(atheneum heette dat toen nog)examen.

Ik kreeg geen hap door m’n keel en sliep met mijn boeken onder mijn kussen, in de hoop dat de inhoud tijdens de weinige slaapuren zou worden opgezogen door mijn hersenen. Want hoe moest dat? Al die boeken van al die vakken (ik had een A-pakket, met alle talen en geschiedenis) in je puberbrein opslaan?

Ik had werkelijk geen idee.

Maar er is veel veranderd in het onderwijs en niet bepaald ten goede. Wat echter niet veranderd is, is de manier waarop al die schoolbankjaren worden afgesloten: met het centraal eindexamen.

Andere manier

Er zijn steeds meer tegenstanders van deze manier van eindtoetsing en ik ga van harte in hun kielzog mee. Waarom niet met een leerling-volg-systeem de prestaties van leerlingen gedurende de hele middelbare schooltijd meten, of in elk geval de jaren dat zij met hun gekozen profiel aan de slag zijn?

Dan kunnen docenten tenminste het laatste jaar ook nog enigszins inhoudelijk bezig zijn met hun vak, in plaats van al hun uren te moeten besteden aan de voorbereiding van het eindexamen. Het gaat leerlingen dan helemaal niet meer om wát ze leren, maar om de vraag: ‘Moet ik dit weten voor het examen?’ En zodra het papiertje binnen is, wordt al het geleerde met heel veel drank tijdens examenreisjes weggespoeld.

‘Toetsen leidt af van het echte leren’, riepen onderwijsvernieuwers begin vorige eeuw al. En volgens mij hebben ze groot gelijk.

Het zegt niets over motivatie

Bovendien voorkom je met een lange-termijn-systeem dat leerlingen die het hele jaar niets uitvoeren nog even op kosten van paps en mams met een dure examentraining alsnog met de hakken over de sloot hun diploma halen.

En dan is er nog het punt dat ons eindexamen alleen cognitief toetst, en dus niets zegt over de motivatie van een leerling en of hij discipline heeft, inzet toont of de kantjes er vanaf loopt, en sociaal vaardig is; de dingen die minstens zo belangrijk zijn voor een succesvolle vervolgstudie en carrière.

België

Nee, dan hebben ze het dit keer in België beter begrepen.

“Een leerling is niet zomaar te vatten in een momentopname en in een cijfer,” zegt emiritus hoogleraar Roger Standaert. “Juist de docent kent hun achtergrond, vooruitgang en talenten en kan dus bepalen of een leerling zijn diploma verdient en klaar is voor het vervolgonderwijs. Het is uiteindelijk de klasseraad (groep leraren die aan de betreffende leerling lesgeeft) die besluit of een leerling slaagt.”

Kijk, soms kunnen we dus best nog iets leren van onze zuiderburen. 

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #watzijvindt!

Lees ook van Marijke: