Nieuws

Bankengeld buitenspel gezet

Heeft Marx toch gezegevierd. Het Kapitaal is niet langer in staat om zich zelf aan de markt aan te bieden tegen een positieve vergoeding. Net zoals de olieprijzen fluctueren, blijkt ook de waarde van kapitaal aan grote veranderingen onderhevig.

Wim Kan zei tijdens de eerste oliecrisis al dat de olielanden nog wel eens met een oliekannetje langs de deur zouden komen om te vragen of wij misschien nog wat olie wilden kopen. Datzelfde zou nu moeten opgaan voor de bankiers en hun “haarlemmer olie”. Wilt u nog een extra kredietje?

Maar dat mag nou weer niet van Jeroen c.s. en “de rest van zijn soortgenoten die het zo goed met u voorhebben”. De banken hebben maar één opdracht, terug naar veilige havens! Eigen vermogen moet naar meer dan 12%. Hoé jullie dat doen is niet onze zorg. “Ook niet de onze”, denkt de bank en schroeft de marges nog wat op.

In plaats van failliet te laten gaan en de aandeelhouders hun wonden te laten likken, waarbij de kapitaalvernietiging tot afschrij­ving van de schulden leidt zijn wij bezig om een kunst­matig systeem van financiering op Europese macro variabelen in stand te houden.

Een systeem dat fout moet lopen als was het maar dat de belastingbetaler niet langer meer zijn portemonnee laat (of kan laten) plukken door die Staat, die er doodleuk de banken mee redt, die uit winstbejag te veel door het EU systeem gedekte maar ­obli­gaties die in werke­lijk­heid niets waard waren kochten. Dezelfde burger die daarna ook nog eens het eigen vermo­gen van de banken mogen aanvullen tot de voor deze tollenaars aanvaard­bare hoog­tes.

Twee economieën

Er ontstaan in feite twee economieën. De ene is virtueel en wordt aangevoerd door de ECB en de andere is de reële economie. Die van u en mij waarin :

 

 

Maar Geld, dat hebben wij niet meer nodig. De onderste groep van de maat­schappij niet omdat zij niets hebben en dus ook niets kunnen lenen. De Middengroep die alleen maar over­leeft en wacht op betere tijden en op droog zaad wordt gezet door de door virtuele over­heid opgelegde eisen aan de banken. De bovenste groep niet omdat zij geld genoeg hebben.

Eigenlijk wordt het huidige bankengeld buitenspel gezet. Na de eerdere gele kaart MOGEN zij niet meer mee doen. Maar publiek zichtbare feiten zoals de ontslagen die tot b.v. de Griekse en Spaan­se uitbarstingen leiden en die op macro niveau tot lagere loonkosten leiden geven nadrukkelijk aan dat de virtuele economie dé oplossing in de echte economie nog steeds zoekt via de factor arbeid.

Juist het begrip monetair ingrijpen is door de Euro een tandeloze tijger geworden. Met andere woor­den : het zijn de arbei­ders, die de echte reke­ning betalen, Europa wijd. In Nederland zichtbaar in de zorg, onderwijs, politie. Maar de uit­bars­tingen in Nederland zijn niet ver meer. In feite stevent heelt Europa mede dank zij de Euro - per land uit – op een lokaal onbeheersbaar geworden politiek systeem.

Macro economie

In de macro economische modellen kunnen de investeringen pas weer aantrekken als de factor arbeid is verlaagd. Vergroting van C (in het befaamde macro economische model de hoeveelheid consumptie), die in feite de motor is van alle achter­liggende uitkomsten wordt in de kiem gesmoord. Als daarbij de President van de Nederlandsche Bank nu pas gaat zeg­gen dat er “ruimte is voor loons­verho­gingen” kunt u nagaan hoe ver het schip al gezon­ken is.      

Willem D. Okkerse MBA is CEO van het OK-Rating Institute BV in Nederland en Executive Board­member van het European Rating House in België. Hij was tevens docent aan de Universiteiten van Delft en Leuven, docent aan de Hogeschool van Arnhem en lid van de Adviesraad van de Amsterdamse Hogeschool.