Nieuws
834516
Nieuws

Lezers: "Lenteritueel? Schoonmaken!"

Nederland aan de schoonmaak

Nederlandse voorjaarsrituelen zijn vooral schoonmaak-rituelen, zo las ik in de reacties op mijn oproep van vorige week. En daarmee kom ik in een lastig parket, want dat is eigenlijk het tuintje (de tuin!) van huishoudfenomeen Emile Bode, zeer bekend van elders in deze krant

Bovendien ook nog eens één van mijn chefs (ik beschik over een hele voorraad), dus ik moet op mijn tellen passen. Maar het is niet anders: het voorjaar luiden velen van u in door letterlijk de kleedjes uit te kloppen. Niks geen vrolijke uitstapjes of symboliek, zoals ik in mijn rubriek schreef over de Straô op Schouwen-Duiveland. Dit is de eerste maal dat de paarden weer het zeewater in mogen om zodoende de boze wintergeesten van de benen af te spoelen.

De moeder van Anne Steenbergen-van Dijk verjoeg die boze wintergeesten door middel van de grote schoonmaak. „Wanneer wij als kinderen uit school kwamen en het tapijt op de waslijn zagen hangen en de eetkamerstoelen in de tuin, dan wisten wij al hoe laat het was. En wat hadden wij daar een hekel aan.

Grote schoonmaak

Een moeder die met haar verstand op nul alleen nog maar met schoonmaakmiddelen en mattenklopper in de weer was.” En wat doet Anne nu zelf: „Ieder voorjaar de grote schoonmaak. Ook een week verstand op nul, poetsen maar en boze gezinsleden. Met een heerlijk schoon en opgeruimd huis kan de lente eindelijk beginnen en heb ik voor mijn gevoel de lange periode van donker en kou afgesloten.”

Elly van de Velde maakt niet zozeer binnen als wel buiten schoon: „Violen in de plantenbakken en de tegels schoonmaken. Fantastisch die eerste keer barbecueën en lekker met vrienden en familie van de tuin genieten. Laat de zomer maar komen!”

Ook heren zijn rond deze tijd besmet met het schoonmaakvirus en dan wel in de vorm van de hogedrukspuit… Wat is het toch dat mannen hier zo begeesterd van raken? Ik kreeg hele verhandelingen binnen over het verband tussen waterdruk en het juiste model, en de voor- en nadelen van zogenaamde ronde terrasreinigers.

Groene drab

Leo Veenstra was vorig voorjaar voor het eerst met zo’n hogedrukspuit aan de gang gegaan en spoot lekker alle groene alg van het terras en de tuinmeubels af. „Ik zag er zelf binnen een half uur uit als een enorme Shrek, de alg zat zelfs in m’n schoenen. Maar ik zag het enorm opknappen en had gigantisch lol in dit klusje. Tot ik doorkreeg dat alle groene drab tegen het huis was opgespat. Toen ik dat eraf ging spuiten gingen de buren roepen dat ik zo het cement uit de voegen zou verwijderen.”

Leo beschikt nu dus over een ronde terrasreiniger, die dit leed zou voorkomen, en over een spic en span huis plus dito terras. Maar er zijn ook andere zaken die het voorjaar inluiden. Toeval bestaat niet: een zekere Carel (wat is er toch tegen achternamen?) beschrijft hoe de zomerperiode voor hem begint met het starten van de Elektrische Museumtramlijn Amsterdam. Laat ik nu langs diezelfde tramlijn wonen!

„Vanaf Pasen rijden iedere zondag de prachtige historische trammetjes weer klingelend langs mijn huis”, schrijft Carel. „Het is voor mij het teken dat de winter voorbij is. De weken ervoor zijn de vrijwilligers altijd al druk bezig met het schoonmaken van de spoorlijn (ongetwijfeld met een hogedrukspuit, red.). Ik probeer altijd één van de zondagen in april of mei mee te gaan. Je maakt dan een geweldige rit langs het Amsterdamse Bos en allerlei oude stationnetjes. Hoera voor al deze enthousiaste vrijwilligers, die dit historische erfgoed belangeloos rijdende houden.” Daar sluit ik me helemaal bij aan, want ook ik vind het een prachtig gezicht, deze fraai opgeknapte trammetjes.

Paasvuur

Karin Enkelaar heeft de winter afgesloten met het bezoeken van een paasvuur, dit keer in Espelo: „Het heeft iets symbolisch, je verbrandt als het ware al het oude hout en dus de winter.”

Mieke Blom wijst op de actie Zomerschoon, die volgende week in de gemeente Soest wordt gehouden. Wijkbewoners gaan dan met elkaar de buurt schoonmaken en worden daarbij ondersteund door de gemeente. Ik ben dan weer te cynisch en zie handenwrijvende ambtenaren voor mijn geestesoog: lekker bezuinigen op je dienst onderhoud en die arme Soestenaren zelf het werk laten doen… Maar volgens Mieke bevordert het enorm de gemeenschapszin en verdient dit initiatief navolging in andere gemeenten!