Nieuws
835339
Nieuws

Wat Zij Vindt

Bied een ruggenprik bij bevallingen standaard aan!

In 2003 kreeg 5% van de vrouwen een ruggenprik tijdens de bevalling, in 2013 kreeg 19% die vorm van pijnstilling toegediend. Met opgeheven vingertjes wijzen verloskundigen ons erop dat het geen aspirientje betreft. ‘Het is er vooral voor de vrouwen die het écht nodig hebben, verlies de complicaties die kunnen optreden niet uit het oog’, zo wordt de piepende zwangere weggehouden bij de pijstilling die in de ons omringende landen en in de VS gewoon wél standaard wordt aangeboden. Ik had het niet echt nodig. Ik was zo’n piepende zwanger. Ik had gewoon ab-so-luut geen zin in die helse pijn.

Negen maanden was ik een wrak. Alles deed pijn, alles ging moeilijk en ik was mezelf volledig kwijt. Ik heb het nu drie keer geprobeerd en kan gefundeerd zeggen dat ik geen goede zwangere ben, niet voor mezelf en al helemaal niet voor mijn omgeving. De grote ontknoping van de dracht moet een feestje zijn. Vol spanning kijkt iedereen naar dat eerste oogcontact met die kersverse baby. Terwijl vader jubelt en fotografeert en oma met tranen in haar ogen haar kleinkind aanschouwt, ligt de nieuwbakken moeder bij te komen van de allesoverheersende pijn die ze net heeft ervaren.(*) Nee lieve mommy’s to be; je vergeet die pijn niet als je je kind in je armen houdt. Die pijn kan iedere vrouw jaren later nog oproepen. Het menselijk lichaam steekt prachtig in elkaar, maar iets meer ruimte beneden en een feature als een handig te bedienen schuifdeur ofzo zou meer dan welkom zijn geweest.

In Nederland doen we het lekker Spartaans, thuis, met een beetje zuchten, masseren, ontspannen en mediteren en uiteraard zonder verdoving. Verdoving krijg je hier pas als je een klein gaatje in je kies laat boren, toch zeker niet als er een slordige acht pond door een veel en veel te nauw baarkanaal wordt geduwd danwel getrokken. Inknippen of inscheuren pijnloos als het gebeurt tijdens een wee? Laat me niet lachen! En als je het al niet voelt door die wee, kun je misschien wel bedenken hoe afschuwelijk pijnlijk die wee moet zijn.

Ik ben nu één keer in het ziekenhuis bevallen met pijstilling waar menig drugsverslaafde een moord voor zou doen. Ik voelde de pijn nog wel, maar was te stoned om daar iets van te zeggen. De tweede keer beviel ik thuis ‘au naturelle’. Het was ook heel naturelle dat ik letterlijk over mijn nek ging van de pijn. De derde keer eiste ik die ruggenprik. Ik kreeg ‘m kort na de eerste wee en ik genoot ervan tot drie kwartier voor de bevalling. Wat een ervaring. De mooiste bevalling, met afstand. Op de na-controle vroeg mijn verloskundige hoe het was gegaan. Ik deed gelukzalig verslag, vanaf mijn roze wolk. ‘Hm…’, was haar reactie. ‘Toch vind ik het jammer dat je voor een epiduraal hebt gekozen.’ Nou, IK NIET! En het was mijn bevalling, toch? Lieve aanstaande moeders; laat je door niets en niemand tegenhouden als je neigt naar een ruggenprik. Ook jij mag genieten van de geboorte van je kindje!

(*) Uiteraard zijn er ook vrouwen die nauwelijks pijn voelen, probleemloos baren met iets spiritueels hypno birthing of de pijn moeiteloos weg zuchten op de klotsende golven van het baarbad in de woonkamer. Op die vrouwen ben ik stikjaloers en voor hen is dit betoog uiteraard niet bedoeld.

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #wzv!