Nieuws
863282
Nieuws

Wat Zij Vindt

Ik op het liefdespad? Dat wordt een regelrechte ramp! 

“Weet je wat ik laatst had?” zegt een collega tijdens ons lunchgesprek. “Ik liep in de supermarkt boodschappen te doen, word ik aangesproken door een enthousiaste man, die blijkbaar al een beetje de lente in z’n bol had. Hij probeerde me gewoon openlijk tussen alle andere boodschappers te versieren. Ik wist niet wat me overkwam!”

Wij waren natuurlijk meteen een en al oor en wilden weten of het een knapperd was en wat hij dan precies had gezegd. “Nou ja, dat-ie me zo’n mooie vrouw vond en zo en dat, als je dat soort dingen nooit uitsprak, er ook nooit iets gebeurde.” Hij zag er niet verkeerd uit, gaf onze mooie collega enigszins verlegen toe. Totaal van slag vluchtte ze naar het achterste deel van de supermarkt toen de versierder richting kassa ging. Maar, hoewel al jaren keurig getrouwd, fantaseerde ze er toch over hoe dit had kunnen aflopen, als ze op zijn avances was ingegaan. “Hoe gaat dat dan verder?” “Nou dan zal hij ongetwijfeld vragen of je dringend naar je diepvries moet, of dat er nog tijd is voor een koffie of zo,” zeggen wij alsof we ervaren Tinderaars zijn en ons dit dagelijks overkomt.  

Wat een geluk dat dat niet zo is, overigens. Ik zou me, net als de collega, geen raad weten. Zo stond ik een tijdje geleden behoorlijk met m'n mond vol tanden tijdens een middelbare schoolreünie toen een ex-klasgenoot bekende dat hij de hele middelbare schooltijd ontzettend verliefd op me was geweest. Hoe moet je daarop reageren? En waarom zegt iemand dat dan alsnog zo'n dertig jaar na dato? Wil-ie je alsnog? Of vind-ie je nu zo lelijk dat-ie zich dat niet meer kan voorstellen..? 

Wat moest ik daarmee? Zo ongemakkelijk!

In plaats van alle bewonderende, mannelijke aandacht die ik als 50-plusser nog krijg, te koesteren en terug te flirten, weet ik meestal niet hoe snel ik me uit de voeten moet maken als iemand openlijk laat blijken, zoals pas nog, dat-ie me wel een lekker wijf vindt en informeert of ik nog weleens stoute dingen doe. Jech!  

Ik ben allergisch geworden voor geslijm en foute openingszinnen. Met terugwerkende kracht heb ik nog medelijden met het tweetal enigszins aangeschoten, jonge honden dat laatst in de kroeg bij mij en mijn zangvriendinnen aanschoof en ons bestookte met vragen als: 'Hoe heten jullie? Waar kennen jullie elkaar van? Waar komen jullie vandaan...? Ik ging ze met de botte bijl te lijf en zei dat ze dat geen reet aanging. Ze schrokken ervan en dropen met hun staart tussen de benen weer af. Ik herkende mezelf niet, want dit had ik echt nog nooit tegen iemand gezegd. Ik ben altijd vriendelijk en beleefd en zelfs enigszins verlegen. Zou het de leeftijd zijn, dat ik steeds onaangepaster word, en er steeds meer maling aan heb of anderen me wel aardig vinden? Dat laatste is op zich wel bevrijdend, maar wat als ik daarin zo ver doorsla dat zelfs mijn man me niet meer aardig vind en me verlaat? 

Wat als ik ooit weer het liefdespad op moet om een leuke vent te vinden? Dat wordt een regelrechte ramp! Of zou die ex-klasgenoot nog steeds op me wachten?  

Hoe zit dat eigenlijk met u? Kunt u nog wel genieten van mannelijk geflirt en versiergedrag?   

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #wzv!

Lees ook van Marijke: