Nieuws/Binnenland
871125
Binnenland

Fietsen langs de Maasheggen

Wel eens van Gidsgroeters gehoord? Dat zijn vrijwilligers die gratis en voor niets én met de fiets de mooiste plekjes van het Land van Cuijk laten zien. Hun dijken en dorpen, hun kloosters en kastelen. En de laatste kilometers, langs oeroude Maasheggen die bedreigd worden door zuinigheid en gemakzucht.

Gied Peters heeft de fietskaart al uitgevouwen als wij ons melden bij het Veerhuis in Oeffelt. Gied is vandaag onze fietsende Gidsgroeter. Hij doet dat belangeloos, uit liefde voor zijn eigen streek en op een knappe Koga met Rohloff-naaf. Want de gepensioneerde bedrijfsleider is ook parttime wereldfietser, zo vertelt hij bij een bakkie leut met uitzicht op de machtige Maas.

We trappen de fietsen aan. Op naar het Kruisheren Klooster in Sint Agatha, dat volgens hem het oudste nog bewoonde klooster van Nederland is. Onlangs trok hier het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven bij in. Voor een winterse zaterdagmiddag is dit een tamelijk stichtelijke stop. Maar eerlijk is eerlijk, de kunstschatten dwingen respect af. Vooral de bijbel uit 1361, handgeschreven op puur perkament. Die is zo broos dat ik er bijna niet naar durf te kijken.

 

Kloostertuin

Net zoveel handwerk zit er in de eeuwenoude kloostertuin waar - alweer een vrijwilliger - Paul Lap wiedt en watert. Liefdevol inspecteert hij de boerenkool. „Prachtspul. Nachtvorst erover en eten maar.” Terug op de fiets stelt Gied voor het Kloosterlaantje mee te pakken, waar een haag van afgetopte berkenbomen met diepbruine bladeren ons feestelijk flankeert. „Kersverse bruidsparen gaan hier graag op de foto”, weet Gied.

In Het Posthuis in Beugen spreken we Marius Grutters. De man die dag in dag uit vecht voor het behoud van een oer-Hollandse traditie: het heggen vlechten. Pardon? „Ja, dat is een eeuwenoude manier om de koeien binnen de wei te houden. Door struiken in een rij te planten en de takken zo te vlechten dat er een natuurlijk hek groeit. Een hek dat in de zomer bovendien prachtig bloeit”, vertelt Marius, wiens grootvader een van de laatste heggenleggers was.

„Door de komst van het prikkeldraad zijn de meeste heggen gerooid. Gelukkig zagen veel boeren tussen St Agatha en Maashees een ijzeren afrastering niet zitten omdat het vee zich zou verwonden. Daardoor bleef hier zo’n 200 kilometer bewaard.” Helaas wordt dat nog elk jaar minder door het kostbare onderhoud, een ‘meidoorn’ in het oog van Marius. „Heggenleggen verdient een plek op de Werelderfgoedlijst”, claimt Marius strijdlustig. Het is bijna een hogere kunstvorm als we de sympathieke activist mogen geloven. Bij het afscheid nodigt hij ons uit voor het NK Maasheggenvlechten op 8 maart 2015. Het loomen, die rage met de veelkleurige elastiekjes, is er niets bij vergeleken.

 

Oudste Linde

Gied leidt ons naar knooppunt 07 waar we ons omringd zien door fiere Maasheggen. Dankzij het verhaal van Marius snappen we nu waarom de takken zich gelijk doorknede politici in allerlei bochten wringen. Over dijken en dijkjes gaat het door uiterwaarden, richting het kasteel van Boxmeer. Bij knooppunt 01 wijken we opnieuw van de route af. Ditmaal voor de blubberige Heerweg. Terwijl we bijna tot onze assen in de modder wegzakken doceert Gied onverstoord: „Dit is een van de laatste onverharde stukken van een originele Romeinse weg.”

In het dorpje Sambeek stuiten we op de oudste linde van Nederland. Een imposante boom, die tegelijkertijd ook een beetje zielig is. Stalen pinnen en kabels houden de wegkwijnende kolos bij elkaar. Hoe anders vergaat het de Sint-Janstoren, een paar honderd meter verderop. Die blaakt van zelfvertrouwen. In de oorlog diende hij als uitkijkpost en was gedoemd te sneuvelen. Het Duitse kruit kreeg hem echter niet op de knieën. Trots kijkt hij neer op café de Gouden Leeuw, een uitspanning waar je jezelf en je e-bike kunt opladen.

Zigzaggend verder langs de Maasheggen. Zonder Gied hadden we deze prachtroute nooit gevonden. In Vierlingsbeek, bij Herberg Thijssen, doen we een trappistenbiertje. Dan karren we huiswaarts, dwars door het diepe donker en de wel erg frisse adem van Koning Winter. Gelukkig wacht bij de eindstreep een heerlijke warme douche van Bed & Breakfast Huys Bougheim op ons. En de tartaar van Oeffelts rund in restaurant Bloemers. Zolang het koebeest maar opgroeide tussen de enige echte Maasheggen!

ROUTE

Centrum Cuijk, dan 4-71-70-12-7-15-1-17-4-38 tot 55 in Vierlingsbeek. Terugtreinen naar Cuijk kost een kwartier. Ook wandelaars reserveren Gidsgroeters via www.heerlijkeontmoetingen.nl. Daar staan bovendien alle toeristische ontmoetings punten vermeld die de geplastificeerde knooppuntenkaart van Noordoost-Brabant verkopen.

HORECA EN OVERNACHTEN

Aanrader is het huiskamerrestaurant www.restaurantbloemers.nl in Oeffelt. Een lekker bedje staat bij B&B www.huys-bougheim.nl of bij www.guesthousedeheide.nl . Herberg www.herbergthijssen.nl opent binnenkort enkele gastenverblijven.