Nieuws
871231
Nieuws

Vuurwerk in den vreemde

Vierde u ooit oud en nieuw over de grenzen, en hoe was dat? Vroeg ik vorige week. Er kwamen heel wat avonturen binnen. Mijn lezers zitten altijd over de hele wereld, van de Copacabana via New York tot en met Australië aan toe!

Ik kreeg ook wat bezorgde reacties. Of het wel goed met mij ging: eerst maakte ik me druk over rolkoffers en nu bleek ik met oud en nieuw op de bank bij de buren te zitten. „Ga nou toch lekker feesten”, raadt Rens Beglinger mij trouwhartig aan. Rens kent mijn buren niet: daar ploppen de kurken de hele avond door…

Hijzelf maakte als zeevarende ooit een zeer gedenkwaardige oudejaarsavond door op een cruiseschip in het Caribisch gebied. „In de ochtend liepen de eerste gasten (Australiërs) al met feesthoedjes en champagne, want in hun land was het al bijna Nieuwjaar en dat moest worden gevierd. Daarna volgden de Japanners, wederom proost, en zo ging het de hele dag door, tot en met het ‘echte’ oudjaar in de tijdzone waarin het schip voer.”

Steenkoud

Martin Stoffels (het zat hem ook al niet mee op de Copacabana) was in 2000 met vrouw en twee zoons in New York op Times Square. Het gezin trok er om zes uur in de avond heen en stond zelfs toen al ongeveer vijf blokken oftewel drie kilometer weg. En het was steenkoud, zodat het echtpaar besloot maar naar de warme hotelkamer te vertrekken waar ze vervolgens…. in slaap vielen en om tien over twaalf wakker schrokken.

Hannie van Londen vierde ooit samen met man en kinderen de jaarwisseling bij een totaal onbekende Braziliaanse vrouw. Het complete gezin was die dag namelijk, op uitstapje naar een eilandje voor de kust van São Paulo, gestrand met een kapotte auto. Alle hotels vol en de garages dicht. Een oude dame ving hen op en er ontstond een vriendschap voor het leven.

Dit is een reisrubriek en misschien niet helemaal de plek: maar ik zeg toch even stiekem dat we eens om ons heen moeten kijken naar mensen die met oudjaar misschien (ongewild) alleen zitten. Sylvia Driessen schrijft mij er ook over. Als ziekenverzorgende in een verpleeghuis heeft ze menig jaarwisseling moederziel alleen, zonder haar gezin, doorgebracht: „Alle (demente) bewoners lagen dan al in bed. En nog steeds denk ik om 00.00 uur aan al die mensen die zich dan extra eenzaam voelen.”

Eenzaam

Terug naar oudjaar in verre landen, waar het trouwens op dat moment óók heel eenzaam kan zijn. Regina den Besten verbleef de feestdagen bij familie in Adelaide (Australië). „Zij huurden echter een huisje op een nogal verlaten camping aan de kust en gingen zelf al vroeg naar bed. Daar stonden we dan om 00.00 uur samen op een stille donkere camping, ver van alle gezellige drukte…”

Femina Klinkenberg ging twee jaar geleden met vriendinnen en haar zus naar een dorpje in Zuid-Frankrijk: „Stikdonker was het daar, dus het vuurwerk zou vast prachtig uitkomen! Met een glas in de hand stonden we op het terras, het was vijftien graden. En wat gebeurde er? Niets! Doodse stilte! Zijn wij Nederlanders dan de enigen die miljoenen de lucht inblazen?” Maar té druk kan ook. Manon de Heus waarschuwt mij (via Twitter) nóóit een oudejaarsavond in Las Vegas door te brengen: „Véél te vol en de tickets voor de feesten kosten meer dan 300 dollar.”

Ik eindig mijn laatste column van dit jaar met een reactie van reislustige vaste lezers Jenny en Arie van de Werken. Het echtpaar bracht de jaarwisseling al eens door in Australië, op de grens van New South Wales en Queensland (‘een straat was de grens van de tijdzone’) en momenteel zitten ze op Bali: „Ik wens u en alle medewerkers van jullie supergave katern een heel mooi en gezond Nieuwjaar toe!” En datzelfde natuurlijk voor u, lezers.

Meer foto's en reacties mogen naar [email protected]