Nieuws

Mokum Mama | Eef

Moedermoeras 

Net zoals bij de meeste verslavingen treedt ook het verval geleidelijk in. Het grootbrengen van kinderen kost energie. Energie krijg je van goed slapen, gezond en gevarieerd eten, het lezen van een boek of het voeren van een inspirerend gesprek. Deze activiteiten zijn vrijwel onmogelijk te combineren met het moederschap. Verval en verloedering tot gevolg.

Het begint allemaal vrij onschuldig. Je komt op je werk en hebt een kotsvlek op je schouder. Tsja, even met wat spuug wegboenen en het probleem is opgelost. Maar net als bij een verslaving gaat het al gauw van kwaad tot erger. Je strijkt je kleding niet meer, vergeet je nagels te knippen en een kappersbezoek wordt eerder gezien als een tijdverslindende last dan als een ontspannende lust. En dat is nog maar het begin.

Je kledingstijl wordt aangepast aan je nieuwe levensmotto ‘kost niet veel tijd en is behoorlijk efficiënt’. Dat betekent: platte schoenen, praktische truien, degelijke broeken en als accessoire een luiertas met een buitenproportionele omvang. Zit alles in en zo kom je nooit zonder billendoekjes, luiers, inentingsformulieren, zoutarme rijstewafels, 36-delige zandbakspeelgoedset, rozijnen, snoetenpoetsers, noodnummers van consultatiebureau, ziekenhuis en de crisisdienst te zitten. En als het moet doe je een Nijntje-elastiekje in je haar, omdat je even niets beters kunt vinden.

Je eet alleen nog maar vissticks, spinazie en komkommer en bij gebrek aan eigen voedsel schenk je jezelf nog eens zo’n glaasje Dikkie Diksap in. Wanneer je je tijdens het schoonmaken van de worteltjes hebt gesneden, gaat er een dinosauruspleister op de wond. Als je op de wc zit, staat de deur open en niet zelden heb je tijdens het poepen een kind op schoot.

Het meest zorgelijke van dit alles is dat je het, als volwassen vrouw, volstrekt normaal vindt om je op deze wijze te gedragen.

En dan. Als je denkt dat het niet erger kan, gaan anderen zich met jou bemoeien. Je familie en vrienden zitten bij je thuis als je van je werk komt. Je haar in smerige slierten langs je hoofd. Worteltjespuree op je jas. Rooddoorlopen ogen achter een vettige bril. ‘Dit kan zo niet langer’ hoor je je beste vriendin zeggen. Als je denkt dat dat dieptepunt is bereikt en je niet verder in het moedermoeras kunt zinken. Dan staat daar ineens een bezorger voor de deur: je nieuwe bakfiets is gearriveerd. Einde oefening. Het verval is compleet.

Meer over Mokum Mama

Eef en Maria gingen aan boord van het Moederschip om erachter te komen, dat het land voorlopig niet in zicht is.  Racend tussen werk, crèche en bedtijd observeren deze twee jonge moeders hun omgeving. De mamascene in Amsterdam is een biotoop. Een wereld waarin moeders broeden op hoogsensitieve of –begaafde kinderen’, de directeur van een populaire school op meer steekpenningen kan rekenen dan een hoge rechter in Jakarta en het traktatieprotocol ingewikkelder dan een studie sterrenkunde. Om de moed erin te houden tot het land weer in zicht is delen Eef en Maria hun tips, tricks en observaties op VROUW.nl. Volg ons op momama.nl voor de laatste updates.