Nieuws

Telegraaf Top 2014: Beste Nederlandse albums

Nu het einde van het jaar nadert, is het tijd om de balans op te maken. Wat zijn volgens ons nou de beste Nederlandse albums van dit jaar? We lopen ze langs van Typhoon tot en met Kensington.

1.Lobi Da Basi – Typhoon

Typhoon is dé gegadigde voor artiest van het jaar, durven we na hoogtepunten op North Sea Jazz en Lowlands en zijn uitverkiezing tot huisband van De Wereld Draait Door te schrijven. De hiphopartiest bracht met Lobi da basi een genre-overschrijdend album uit waar je maar niet op uitgeluisterd raakt.

 

2.International Blue – Stephen Emmer

 

Het mooiste georkestreerd, gearrangeerde en gecomponeerde album van het jaar. Gemaakt ter ere van en met de grote crooners van weleer, maar Emmer kan als schrijver van dit alles wedijveren met de grootste aller tijden in dit vak. Niet voor niets jubelde ook Engeland mee met de komst van zijn International Blue, dat een tijdloos juweel lijkt.

 

3.Walk with me – Alain Clark

 

De plaat waarop al het talent en inzet van Alain Clark samenkomt. Scherper, beter en fijner in het gehoor maakte hij ze nog nooit. En natuurlijk blijft het adembenemende Change will come hangen. Maar ook de rest van dit album schreeuwt om een eervolle vermelding in deze lijst. Bij deze.

 

4.The Common Linnets – The Common Linnets

 

De tweede plek van Ilse DeLange en Waylon bij het Eurovisie Songfestival is de geschiedenis ingegaan als een overwinning. Want wie had hun countryliedje Calm after the storm nu zo hoog ingeschat na eerste beluistering? Het album dat volgde werd na even wennen ook prachtig. En dat Ilse en Waylon zo snel alweer uit elkaar zijn gegaan maakt ’m alleen maar unieker.

 

5.Hydra – Within Temptation

 

In hun genre is Within Temptation natuurlijk al jaren wereldklasse. Met Hydra maakten ze dit jaar een plaat waarop dat ook voor niet-liefhebbers duidelijk werd. Zonder aan de grondbeginselen van de symphonische rock te tornen, past de band rondom Sharon den Adel nu ook het algemene oor en dat is een indrukwekkende proef van bekwaamheid.

 

6.In het midden van alles – BLØF

 

Wie de Zeeuwen onlangs in ZiggoDome tekeer zag gaan weet dat ze gelijk hadden weer eens een échte rockplaat te maken. En ondanks grote U2-gitaren, beats en vette synthesizers blijft het ontegenzeggelijk BLØF. In een jaar waarin Racoon zich stilhield was In het midden van alles met afstand het beste wat vanuit Zeeland tot ons kwam.

 

7.Forget the world – Afrojack

 

Je kunt het plat noemen, of makkelijk scoren, maar dit doet Afrojack op Forget the world wel zo dat half Amerika aan zijn voeten ligt. De man uit Spijkenisse is hiermee de verpersoonlijking van de EDM-beweging. Daarnaast is dit de eerste plaat die ons te binnen schiet als we er één moesten kiezen om te draaien als de champagne is ontkurkt en 2015 knallend mag beginnen.

 

8.Paradise and back – Anouk

 

Zeker niet de beste van Anouk, maar na het zware en serieuze Sad singalong songs van vorig jaar (met Songfestival-inzending Birds) is de rockdiva tenminste weer volstrekt zichzelf. En méér, want we maken ook kennis met dance-Anouk en die heeft de hitlijsten aardig gedomineerd de afgelopen maanden. Knap staaltje dus.

 

9.Promises of no man’s land – Blaudzun

 

Toegegeven: de optredens die we van Blaudzun zagen (Lowlands o.a.) werden niet wat we er van verwachten. Het tempo, de dynamiek en het pure popgevoel van Promises of no man’s land kwamen op de bühne niet helemaal uit de verf. Op plaat echter wel.

 

10.Rivals – Kensington

 

Volgens velen de band in de snelst stijgende lift. Hun optredens op Pinkpop en Lowlands dit jaar pasten daar precies in. De grootse, open melodieën op Rivals zullen in kleine zaaltjes niet eens tot hun recht komen. De beste plaat van het jaar is dit niet. Maar hun ambitie is aanstekelijk en dat ze die niet onder stoelen of banken steken getuigt van lef.