Nieuws/Binnenland

Review: The Evil Within (PS4/Xbox One/pc)

Als de bedenker van het zogeheten 'survival horror'-genre zegt dat hij weer een dergelijk spel gaat maken, dan let je als gamer goed op. Het gebeurde met Shinji Mikami, die na jaren weer een eng spel maakte: The Evil Within. Maar moeten we bang zijn voor de monsters of voor ouderwetse spelconcepten?

The Evil Within vertelt het verhaal van Sebastian Castellanos. Hij moet een massamoord in een gesticht onderzoeken, maar komt al snel in een bizarre nachtmerrie terecht waarin zombies, enge monsters en een gestoorde psychopaat hem constant naar het leven staan. Tijdens het verhaal komt hij er ook maar niet achter wat nou de werkelijkheid is en wat niet...

Bekend

De kernprincipes van het plot zijn een beetje voorspelbaar, dus. Een gesticht, een droomwereld waaruit de hoofdpersoon niet kan ontsnappen: het zijn bekenden plotpunten in horrorverhalen. Toch weet Mikami er - vooral tegen het einde van het spel - een spannend en enigszins origineel geheel van te maken.

De game zelf is het beste te vergelijken met spellen als Resident Evil 4: horror met veel knallen. Althans, later in het spel. In de eerste paar uur heb je namelijk zo weinig ammunitie dat het meer loont om monsters al sluipend met de hand om te leggen. Toch kom je op een gegeven moment op een punt aan waarbij je overal kogels vindt, waarna het niet echt meer een probleem vormt.

De actie is aardig, al voelt het wel een beetje ouderwets aan vergeleken met nieuwere spellen als Dead Space. Puristen claimen natuurlijk dat het lastige knallen helemaal bij het spel hoort omdat het de spanning verhoogt, maar ik vond het eerder frustrerend.

Bloed

Tussen de actie door moeten de nodige puzzels worden opgelost. Deze doen inderdaad denken aan de manier waarop Mikami's oudere spellen in elkaar zaten. Het is zaak om de omgeving goed in de gaten te houden om clous hieruit op te maken.

De horror zit hem in The Evil Within vooral in het 'gore': veel bloed, afgehakte ledematen en losliggende organen. Natuurlijk reageert iedereen anders hierop (veel horrorfans zullen het allemaal wel prima vinden), maar voor mij gaf het geheel een constant ongemakkelijk gevoel. Dat is uiteraard ook de bedoeling, dus missie geslaagd!

De missie van het grafisch weergeven van het spel is iets minder geslaagd: door de hele game heen heb je onder en boven in beeld zwarte balken. Wellicht bedoeld om een filmisch effect te geven, maar ik vond het vooral irritant. Ook wilde de framerate (hoeveel beelden er per seconde getoond worden) nogal eens flink dalen als het druk werd op het scherm.

Geslaagd

The Evil Within is een geslaagde horrorgame met een aantal haken en ogen. Zo is het op technisch vlak niet helemaal glad gestreken en voelt de actie aan alsof het uit een game uit 2007 komt. De puzzels zijn echter wel erg geslaagd en ook het algehele horrorgevoel komt goed uit de verf. Vooral leuk voor gamers die eens lekker willen griezelen.