Nieuws
886123
Nieuws

Wat Zij Vindt | Week van Kinderen Veilig

Goeieriken? Slechteriken?

Vandaag begint de Week van Kinderen Veilig: een initiatief van de Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik om elke vorm van kindermishandeling uit te roeien. Maar hoe leg je aan je kind uit wat goed en kwaad is? Is dat wel zo simpel? Wat Zij Vindt panellid Audrey Zonneveld vindt het niet altijd even makkelijk uit te leggen aan haar zoontje:  ‘Was hij nu een goeie vader of een slechte vader, mama?'

‘Ik was voor nep de goeierik, en jij de slechterik.’ Tijdens het spelen verdeelt mijn zoon de wereld graag in goed en kwaad. Freeze frame. Tijd blijf alsjeblieft even stil staan; gun mijn jongen nog een paar jaartjes onschuld. Niet dat het spel onschuldig is, overigens. Meestal is het juist een bloeddorstige toestand met fireblasters, tienpuntige zwaarden en slechteriken die worden gekatapulteerd ‘aan een draaimolen naar het heelal’.

Dat lot kan goeieriken net zo goed treffen overigens. Maar gelukkig: “Ik ging niet echt dood want ik had geheime vuurlavakrachten.”

Was het onderscheid tussen goed en kwaad ook maar zo duidelijk in het echte leven. Want dat de waarheid soms genuanceerd is, vind ik lastig uit te leggen aan een zesjarige. Zo zag mijn zoon iets op televisie dat hij niet had moeten zien, over een vader die doelbewust de vingers van zijn zoon onder de hete kraan had gehouden ‘omdat hij niet luisterde’. Het jochie belandde op de spoedeisende hulp omdat de brandwonden waren gaan ontsteken. Daar ging een belletje rinkelen.

De dienstdoende arts vertelt aan de verslaggever hoe hartverscheurend het kind bleef roepen om getroost te worden door zijn vader. Ondanks deze gruwelijke mishandeling bleef papa zijn grootste held, want zo gaat dat bij kinderen: loyaal tot in de dood. En die papa wist van schuld en schaamte niet waar hij moest kijken. De arts had er een rusteloze nacht van, zo zei hij.

Aansluitend vertelt een expert dat kindermishandeling vrijwel altijd voortkomt uit onmacht. Men wíl wel anders reageren, maar men kán het niet altijd. Soms omdat er een psychiatrische problematiek is, andere keren omdat ouders zelf ook niet het goede voorbeeld hebben gehad.

Mijn zoon zat met grote ogen te kijken, verward over het dieptrieste verhaal van kindje met verbrande vingers. En over een vader die dat had gedaan maar niet had willen doen. ‘Was hij nu een goeie vader of een slechte vader, mama?’ Waar zijn verdorie die vuurlavakrachten als je ze nodig hebt?

Wil je meepraten over Wat Zij Vindt? Dan kan dat áltijd onder de artikelen van onze panelleden. Of tweet met ons mee met #wzv!