Nieuws/Vrouw

Duizend-en-één-nacht

Grensverleggend binnen de muren

Op de compound wonen mensen van diverse nationaliteiten, waaronder Engelsen, Fransen, grote groepen Koreanen en Spanjaarden, en een flink aantal Duitsers. Naast de Amerikaanse school bevindt zich dan ook een Duitse school op het terrein.

Verder veel bewoners die wat minder makkelijk in te delen zijn naar thuisland, omdat ze een multi-nationale achtergrond hebben, of omdat ze al vele jaren als expat in verschillende landen hebben doorgebracht. Dit alles aangevuld met een enorme hoeveelheid personeel van veelal Pakistaanse, Filipijnse of Indiase achtergrond. Kortom, een bijzonder gemêleerd gezelschap.

Dit maakt het leggen van contacten interessant en verrassend. Waar ik als Nederlander met Engels als goed ontwikkelde tweede taal een aardige voorsprong dacht te hebben, sta ik met regelmaat verbluft naar mijn gesprekspartner te luisteren die met gemak meerdere talen uit de mouw schudt. Geen Nederlands natuurlijk, dat dan weer niet.

Grenzen verleggen

Toen ik onze jongste dochter voor het eerst naar dansles bracht bij een Koreaanse lerares, ontmoette ik een Duitse moeder. Met een beperkte vocabulaire zette ik mijn beste Duitse beentje voort maar stond vervolgens met mijn mond vol tanden toen zij en de Koreaanse balletjuf overschakelden op het Frans. He?! Blijkt de Koreaanse jaren in Frankrijk te hebben gewoond en is de Duitse vrouw hier werkzaam als lerares Frans.

Terwijl wij een bijeenkomst op de Nederlandse ambassade bezochten, maakten onze Franse buren zich op voor een uitje bij de Duitse ambassade. De buurvrouw vond dat zelf ook wel grappig, want zei zoiets als ‘French and German party together, why not!’ Je verlegt je grenzen als je bent aangewezen op een borrel bij ‘de buren’. 

En mijn oren klapperden toen een Sudanese vrouw vertelde dat zij achtereenvolgens al in Albanië, Egypte, Oman en Jemen had gewoond. Saoedi Arabië stond dan misschien niet op mijn shortlist van reisbestemmingen, bij Jemen denk ik aan een absolute blacklist!

Achter de metershoge muren

Zo bezien vormen de compoundbewoners een afspiegeling van de wereldbevolking in het klein, gek genoeg afgescheiden van diezelfde wereld. De metershoge muren van de compound zorgen ervoor dat de uitwisseling van culturen, talen en gewoonten zich concentreert op een vierkante kilometer, allemaal onttrokken aan het oog van de Saudische bevolking. Die uitwisseling voltrekt zich in een razend tempo door alle activiteiten die er plaatsvinden. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is een bijeenkomst, koffieochtend, -middag, -avond, waar (met name) vrouwen van alles en nog wat met elkaar ondernemen of uitwisselen.

Ik ervaar het als een voorrecht om daar deel van uit te maken en het is vooral jammer dat het erg lastig is om kennis te maken met de Saudi’s zelf, bij wie wij als expat tenslotte ‘te gast’ zijn. Maar we zijn hier nog niet zo lang. En wat niet is, kan nog komen.

Fiets te koop

Die cosmopolitische gemeenschap heeft overigens ook zeer provinciale trekjes. Er zijn diverse Facebookpagina’s opgericht waarop je berichten vindt die mij met regelmaat doen denken aan het wel en wee uit Nederland. ‘Fiets te koop’ of ‘schoonmaakster gezocht’ en ‘gelieve de hondendrollen achter uw hond op te ruimen’.

Een hoop geklaag ook, over faciliteiten die (nog) niet op orde zijn, auto’s die verkeerd geparkeerd staan, prijzen die te hoog zijn, noem het maar op. Daarnaast gelukkig veel positieve berichten; ik verwonder me over het aantal mensen dat dit avontuur een extra dimensie geeft door op ondernemende wijze kennis of kunde aan de gemeenschap aan te bieden. Kortom, berichten om je over op te winden en te verbazen, in alle kleuren en talen.

Gisteren werd ik samen met busladingen andere vrouwen losgelaten op een nabijgelegen compound waar de maandelijkse koffieochtend een heus fenomeen is. Eenmaal daar werd me duidelijk waarom: de tennishal was omgetoverd tot een gigantische bazaar waar werkelijk van alles te koop was. Zo deed de Duitse bakker goede zaken en waren er tal van arts &crafts kraampjes, waarbij ik goed moest kijken of het nou om lokale hebbedingen ging of om handwerk van bijvoorbeeld Japanse of Franse hobbyisten.

Sinterklaasmateriaal gezocht

Meest opvallend was de hoeveelheid kerstspullen die werd aangeboden! Terwijl je in dit land beter iedere associatie met het christelijke feest uit de weg kunt gaan, en gerelateerde versieringen niet zijn toegestaan, is het toch mogelijk er met de Kerst gezellig bij te zitten. Tevergeefs heb ik daarentegen lopen zoeken naar Sinterklaasmateriaal. Het aantal Nederlanders houdt in Riyadh niet over en de handel in Sinterklaasartikelen dus ook niet. Nou ja, dan zullen we nodige spullen met een eerstvolgend transport hier naartoe moeten halen. Want dat het oer-Hollandse feest hier gevierd gaat worden,  staat buiten kijf!

Mijn oudste dochter zingt inmiddels Arabische liedjes en gooit Nederlandse en Engelse woorden door elkaar. Ik denk dat de Spaanse Sint dat wel grappig vindt.

Over Esther van der Vlies

Esther van der Vlies (35) is de nieuwe blogster van VROUW.nl. Ze woont sinds kort samen met haar man en 2 dochters in Riyadh, de hoofdstad van Saoudi Arabië. Ze houdt een blog bij over wonen en leven in een naar westerse begrippen controversieel land vol met beperkingen. Terwijl haar man 6 dagen in de week meewerkt aan een prestigieus bouwproject, probeert Esther haar eigen weg te vinden.