Nieuws/Vrouw

Dagboek uit de loopgraven van een zwarte school

Alles gratis!

Gratis judoles. Gratis muziekles. Gratis techniekles. Gratis leren programmeren. Op een ‘zwarte’ school worden veel activiteiten helemaal voor nop aangeboden. Alleen jammer dat de kinderen voor wie die activiteiten bedoeld zijn er nauwelijks naartoe gaan.

Als ik op vrijdagmiddag mijn dochter ophaal zie ik de ouders van Max, Jonah en Ilias al staan. We gluren door het raampje van de gymzaal om een glimp op te vangen van wat onze kinderen leren bij de naschoolse judoles. Lachende gezichten.

Opvallend is dat de kinderen nauwelijks een afspiegeling zijn van de populatie op school: stuk voor stuk kinderen uit kansrijke milieus.  En ja, er is ook een Turks meisje bij en een jongen van Surinaamse afkomst. Plus een tweeling uit Korea. Maar ook daarvan geldt: kinderen van hoger opgeleide tweeverdieners met een beetje financiële armslag.

En nu zullen sommigen wel schuimbekkend zeggen dat rijke kinderen ‘op kosten van de staat’ lekker mogen judo’en: wij hebben er vrijwillig voor betaald, hoor. Omdat wij het ook gek vinden als onze kinderen dit gratis zouden krijgen. De lessen worden immers gratis aangeboden zodat ze toegankelijk zijn voor kinderen uit sociaal zwakke milieus. Maar juist die kinderen zijn in geen velden of wegen te bekennen.

Ik begrijp dit niet. Dan wordt het je als ouder zo gemakkelijk gemaakt: gratis sporten of een andere activiteit doen en dan geef je je kind toch niet op?! Dan wil ik ook echt niks meer horen over ‘uitsluitingsmechanismes’ of ‘discriminatie’. Dit is precies de kloof waarover ik het in mijn vorige blog had en waar veel mensen nogal verontwaardigd over waren. Kinderen van verschillende komaf mengen nauwelijks, omdat de levens buiten school zo verschillend zijn.

En nog even over de term ‘zwarte school’: de kwestie is letterlijk niet zwart-wit. Want er zitten ook kinderen op van hoger opgeleide allochtone tweeverdieners. En met hen heeft mijn dochter wél raakvlakken en met hen speelt ze ook. Aan de andere kant van het spectrum zijn er autochtone kinderen uit sociaal zwakkere milieus waarbij de kinderen én de ouders veel minder overeenkomstig hebben.

Ik kan het niet mooier maken dan het werkelijk is. Ook niet lelijker trouwens.

Over Eveline Verwoerd

Eveline Verwoerd (38) werkt bij een bank en woont in Amsterdam Nieuw West, samen met haar man en dochter in een nieuwbouwwijk. Haar dochter gaat naar een zogenaamde 'zwarte' school. Voor VROUW.nl blogt ze vanaf vandaag wekelijks over wat ze allemaal meemaakt op en rondom de school.