Nieuws
893703
Nieuws

Filippijnen

4 Legendes over de Chocolate Hills

Eén van de populairste toeristische trekpleisters van de Filippijnen zijn de Chocolate Hills op het eiland Bohol. Helaas zijn dit geen echte enorm chocoladehompen of heuvels vol cacaoplantages, maar het is wel een opmerkelijk natuurverschijnsel. De legendes over het ontstaan van de chocoladeheuvels zijn al net zo bijzonder als het fenomeen zelf…

De Chocolate Hills zijn in wezen in wezen niets anders dan kegelvormige kalstenen heuvels. Er zijn zo'n 1500 heuvels  verspreid ver een gebied van 50 vierkante kilometer die allen tussen de 30 en  50 meter hoog zijn. De hoogste chocoladehomp is 120 meter hoog. De chocoladeheuvels zijn symmetrisch van vorm en zijn ontstaan door erosie en de verwering van kalksteen. Omdat de  heuvels wel gewoon begroeid zijn, zijn gedurende het grootste deel van het jaar gewoon groen, maar tijdens droogte kleuren de heuvels bruin. Met een beetje fantasie en wil kun je er dan reusachtige chocoladebergen in zien.  Maar hoe logisch de wetenschappelijke verklaring van dit fascinerende verschijnsel ook is, de legendes over het ontstaan zijn een stuk populairder, leuker, lekkerder en zeker spraakmakender.

 

Buffel met voedselvergiftiging

In je achterhoofd houdende dat de heuvels Chocolate Hills worden genoemd, is deze legende eigenlijk maar smerig. Het verhaal gaat dat de dorpelingen werden lastig gevallen door een gigantische waterbuffel die steeds alle oogst opat. Uiteindelijk waren de mensen dit beu en besloten ze de buffel een lesje te leren. Ze verzamelden al hun bedorven eten en legden dit op een plek waar de veelvraat dit zeker zou vinden. En inderdaad, de buffel had de berg eten binnen no-time verorberd. Zijn darmen konden echter niet zo goed met deze 'lekkernij' omgaan en wisten niet hoe snel ze het bedorven voedsel weer moesten lozen. De ontlasting lag overal in hopen verspreid, en je raadt het al, toen de uitwerpselen waren opgedroogd, waren ook de Chocolate Hills een feit.

 

Alles voor de liefde

Nu we het toch over ontlasting hebben, kunnen we maar beter direct doorgaan met de volgende legende. Ditmaal geen waterbuffel met darmproblemen, maar de reus Miguel. De reus at werkelijk alles wat op zijn pad kwam en was inmiddels aardig dik geworden. Op een dag ontmoette hij de prachtige Adrianna en werd spontaan verliefd op haar. Adrianna was alleen wel wat oppervlakkig en had problemen met Miguel zijn omvang. De reus besloot dus dat het hoog tijd was om af te vallen. Natuurlijk had hij kunnen kiezen voor een dieet en meer beweging, maar hij koos de makkelijke weg en poepte gewoon alles uit wat hij gegeten had. Blijkbaar is dat het enige wat nodig is bij reuzen, want hij slaagde er in flink af te vallen en Adrianna viel als een blok voor hem. Zijn uitwerpselen lagen verspreid over een groot gebied en terwijl Miguel en Adrianna gelukkig leefde, kreeg zijn ontlasting de naam Chocolate Hills.  

 

Tranen van verdriet

De liefde is helaas niet voor iedereen weggelegd. Een andere legende gaat over de romantische reus Arogo. Arogo was ontzettend sterk en levendig en werd verliefd op de beeldschone Aloya. Helaas overleed Aloya op veel te vroege leeftijd en bleef Arogo alleen achter. Zijn verdriet was intens en hij ging stuk van de pijn. Arogo miste zijn meisje vreselijk en de tranen biggelden over zijn wangen. Hij kon maar niet stoppen met huilen en de tranen vielen stuk voor stuk op de grond. Eenmaal opgedroogd ontstonden de heuvels die nu Chocolate Hills worden genoemd.

 

Ruziënde reuzen

Daar waar liefde is, is vaak ook ruzie. Hoewel het onbekend is over welke reuzen het gaat, vertelt deze legende het verhaal van twee ruziënde reuzen. Ze waren zo boos op elkaar dat ze stenen, modder, aarde en zelfs rotsen naar elkaar gooiden. Blijkbaar konden ze niet zo goed mikken, want het gevecht ging dagenlang door totdat ze te uitgeput waren om nog één keer hun arm op te tillen. Ze waren zo afgepeigerd dat ze zich niet meer konden herinneren waarover ze nu eigenlijk ruzie hadden, dus besloten ze vrienden te worden. De twee reuzen verlieten het terrein zonder hun zooi op te ruimen. En gelukkig maar, anders hadden we nu geen Chocolate Hills.

 

Bron: choosephilippines.com