899671
Binnenland

Stoptober | Daphne van Rossum

Sigaretten in een glaasje

Ik ben nu al heel lang gestopt, maar geen wonder dat ik ooit begon. Ik ben opgegroeid in een tijd dat het normaal was om te roken. In een tijd waarin dingen gebeurden die nu onvoorstelbaar zijn. In de krant prees de dokter een sigaret aan. De Marlboro man was mijn vader. Alleen rookte hij Cabalero zonder filter en had hij geen paard.

Standaard stonden er sigaretten in een glaasje op tafel en als mijn ouders een feestje hadden gehad, kon je dat nog dagen ruiken. Allebei mijn ouders rookten. Overal en altijd. Dus als we weggingen  in de auto vroegen mijn broer en ik al na vijf minuten of er een raampje open mocht. 'Waarom? Veel te koud', was standaard het antwoord.

Rookletters in de lucht

Vaak kwam mijn vader nog even welterusten zeggen. De attractie was dan dat hij met zijn sigaret, oplichtend in het donker van mijn meisjesslaapkamer, letters in de lucht schreef en ik de woorden moest raden. Hij kon ook mooi rondjes rook uitblazen. Mijn opa rookte ook, maar wilde mij er niet aan hebben. Toen ik vijf was, liet hij mij een sigaret roken, zodat ik 'het later wel zou laten'. Nou, dat heeft dus niet gewerkt, maar ik was er wel ziek van. 

Na het eerste pakje dat ik met vriendin Ellen rookte onder het viaduct was ik verkocht. Roken was stoer. Dat het slecht was voor je gezondheid was niet zo bekend. Later, toen ik al gestopt was, mocht er nog op het werk worden gerookt. Ik was hoogzwanger en mijn collega P rookte stug door. Toen ik er wat over zei, blies hij een flinke wolk in mijn richting.

Stoptober

Gelukkig is het klimaat rondom roken flink veranderd. Als mijn kinderen iemand zien roken dan zeggen ze er wat van. Een meester die rookt voor de klas? Ondenkbaar. De ergste anti-rokers zijn vroegere rokers. Net als ik eigenlijk. Ik zou niet eens meer met iemand willen zoenen die rookt. Ik vind het zo niet sexy meer maar gewoon vies ruiken.

Stoptober: prima. Als er weer honderd mensen van het roken afkomen, was het al een succes. Die collega van mij zit nu thuis met een chronische longziekte. De hele glamour van roken is allang vergaan. Samen met de Marlboroman. Die overigens later ook longkanker bleek te hebben. Ironie.