922340
Binnenland

Graag Meer Franssen Timmermans aan de top

Een maatschappij als die van ons verdient het om goed bestuurd te worden. Met bijna 17 miljoen mensen "op dat hele kleine stukje aarde" hebben we een bestuurlijke elite nodig die voor de gemeenschap staat en die ons richting geeft. De goede richting, en dat is een opwaartse beweging, in de richting van economische voorspoed, gericht op samenwerking, met respect voor elkaar en in onderlinge verbondenheid.

Hoe anders kreeg het volk haar bestuurlijke elite de laatste jaren gepresenteerd; zelfverrijking en financiële schandalen bij Rabobank, ING, ABN Amro en SNS bank, de woekerpolis-affaire, bestuurlijk falen in het onderwijs bij Inholland, scholengemeenschap Amarantis failliet, derivaten schandaal bij woningcorporatie Vestia, zelfverrijking van het bestuur bij Rochdale, het bestuursschandaal bij de Nederlandse Zorgautoriteit, de fraude bij Imtech en recentelijk het reisschandaal van de bestuurder bij Greenpeace die andere de maat neemt over hun Co2 uitstoot, maar zelf iedere week op en neer vliegt tussen zijn woon- en werkplaats.

 

Helder water stroomt van boven, maar met zulke voorbeelden kan het publiek zich nauwelijks verheffen. Als de bestuurders hun eigen belang structureel boven het belang van de gemeenschap plaatsen, wat voor een sfeer mag je dan verwachten binnen de maatschappij? Juist! Een sfeer van onderling wantrouwen, waarbij de twijfel over iemands intenties het wint van het oprechte vertrouwen in elkaar.

 

En toen.....was het 17 juli en stond alles even stil. MH17 werd een triest begrip binnen Nederland, vol onbegrip over deze vliegramp met zoveel onschuldige slachtoffers. Het gevoel van onderlinge verbondenheid en respect stond voorop.  De wijze waarop het Nederlandse publiek de nationale rouw heeft beleefd, in verbinding met elkaar, kreeg internationaal grote  bewondering. We kunnen het wel, samen, als we maar goed geleid worden. En dat werden we in die tijd. Zowel premier Rutte als Minister Timmermans stelden zich op als echte staatsmannen.

 

Met name Minister Timmermans steeg boven zichzelf uit. Hij stopte direct met zijn fietsvakantie met zijn zoon, en stelde zichzelf 24/7 ter beschikking in het landsbelang. In vier dagen reisde hij de wereld over om de onschuldige slachtoffers en hun families enige waardigheid terug te geven. Zijn legendarische speech op 21 juli in de VN Veiligheidsraad (bijna 1 miljoen hits op Youtube) bewees hoe krachtig menselijk besturen kan zijn, want alleen vanuit je eigen kwetsbaarheid kun je als mens verbinding maken met andere mensen,van hart tot hart. Wat er dan gebeurt, hebben we allemaal kunnen zien. Timmermans kreeg alle aanwezigen mee (inclusief Rusland) en dat is niet alleen een bijzonder knap staaltje bestuur, het is ook nog eens effectief. Ons land heeft er wat aan. We hebben meer Frans Timmermanssen nodig aan de top. Met zulke bestuurders komen we als land tenminste weer echt vooruit!