Nieuws/Binnenland
928669783
Binnenland

Zus Nicky Verstappen tegen Jos B.: ’Voor mij ben je geen mens, je bent een monster’

MAASTRICHT - Voor de nabestaanden van Nicky Verstappen is iedere dag sinds de verdwijning van de 11-jarige jongen een donkere dag geweest. Dat zei zijn moeder Berthie Verstappen woensdag in de rechtbank van Maastricht, met de ogen vast gericht op verdachte Jos B.

Bij hoge uitzondering mochten de moeder, zus Femke en tante Jacqueline van Nicky op de plek van de officieren van justitie gaan zitten tijdens het spreekrecht, om ze in staat te stellen Jos B. in de ogen te kijken. Advocaat Gerald Roethof maakte geen bezwaar. ,,Dan kunnen we de familie in ieder geval een beetje tegemoetkomen”, zei hij.

Onze verslaggever Saskia Belleman was in de rechtbank aanwezig en twitterde live mee. Haar tweets vindt u onderaan dit bericht.

De familie van Nicky heeft de dagen geteld sinds zijn verdwijning. ,,22 jaar, 8 weken en 3 dagen geleden is ons leven compleet kapot gemaakt. We weten dit zo nauwkeurig omdat er sinds 10 augustus 1998 geen dag voorbij is gegaan zonder verdriet en zonder verlangen naar onze Nick die toen verdween en later vermoord werd teruggevonden”, zei Berthie mede namens Nicky’s vader Peet.

8000 kaarsen

Op al die dagen staken ze een kaars aan bij de foto van Nicky. ,,Meer dan 8000 in totaal. En we zijn duizenden keren naar zijn graf geweest, telkens met de vraag: Waarom? Waarom?” Het overlijden van haar broertje heeft zus Femke van haar onbezorgde jeugd beroofd, zei Berthie. Ze liep een wond op die niet meer dicht, ook niet nu ze zelf volwassen, en moeder is.

Voor de familie Verstappen bestaan er sinds het verlies van Nicky geen feestdagen meer, op vakantie gaan ze nooit. Dat maakt het gemis van een familielid te pijnlijk voelbaar. Berthie: ,,De lege plek die Nicky achterliet kan door niets worden opgevuld. We leven eigenlijk alleen nog in het verleden.”

Nicky zou nu een volwassen man van 33 zijn geweest, zei zijn moeder. ,,We kunnen alleen maar speculeren en dromen over wat er van hem geworden zou zijn. We zullen het nooit weten ,want Nicky is voor altijd 11 jaar oud omdat een volwassen man, een grote kerel, zichzelf niet in bedwang had en zich aan hem vergreep. Onze Nick was kansloos tegenover een roofdier dat op jacht was naar een prooi. Die wetenschap is onverdraaglijk.”

’Intense minachting’

,,Jij bent verantwoordelijk voor ons lijden en voor Nicky’s dood”, zei Berthie met de blik vast op de verdachte gericht. Jos B. beantwoordde haar blik. De familie neemt hem zijn zwijgen kwalijk, ,,we moesten het doen met je vage toespelingen dat je misschien ooit wat zou gaan zeggen. Alsof ook maar iemand geloofde dat jouw dna vanzelf op de binnenkant van de onderbroek terechtkwam.”

De moeder van Nicky zei ,,intense minachting” te voelen voor Jos B.’s houding tijdens de rechtszaak. ,,Het was voor ons een onmenselijke beproeving om op 2 meter afstand van je te zitten.” Voor de familie zal geen enkele straf ooit genoeg zijn, zei Berthie. ,,Het leven van ons kind, het geroofde levensgeluk van onze 2 kinderen, is niet in jaren uit te drukken.”

’Alleen op de wereld’

Zus Femke vertelde hoe op 7-jarige leeftijd ,,mijn jeugd ineens stopte. Of liever gezegd: ons leven. Ik was nog jong maar ik wist dat vanaf dat moment niets meer hetzelfde zou zijn. Ik had geen broertje meer. Hoe kon dat?”

De zus van Nicky vertelde dat voor haar gevoel niemand meer te vertrouwen was vanaf het moment dat haar broertje uit haar leven verdween. ,,Ik paste niet meer bij vriendjes en vriendinnetjes. Ik was alleen op de wereld.” Ook haar vrolijke vader en moeder waren vanaf dat moment ,,alleen nog één brok ellende en verdriet.”

Tot op de dag van vandaag wordt zus Femke geplaagd door de vraag of Nicky pijn heeft geleden. ,,Heeft hij om ons geschreeuwd? Op al die vragen moet je ons antwoord geven, dat ben je verplicht.” Zo lang Jos B. niet wil uitleggen hoe zijn dna op de kleding van Nicky komt, is hij voor de familie de moordenaar, zei Femke: ,,Voor mij ben jij geen mens, maar een monster.”

De tante van Nicky, Jacqueline, vertelde hoe ze sinds de verdwijning en dood van Nicky ook haar eigen kinderen niet meer onbezorgd durfde te laten voetballen op een speelveldje. ,,Ze kunnen zomaar ineens weg zijn. Zoals Nicky.” Ze verweet Jos B. tijdens de rechtszaak ,,een soort Stratego te spelen” en noemde zijn videoboodschap ,,pathetisch en vol zelfmedelijden.”