Nieuws
937083
Nieuws

Honderden mensen bezoeken Nederlandse ambassade in Kiev

’Ik kom hier vooral vergiffenis vragen’

Irina, een 23-jarige studente pedagogie uit Kiev, voelde op de zwarte donderdag van de Boeingramp niet alleen meteen een snijdend verdriet, maar vooral ook schaamte.

„Ik heb een aantal vrienden in Nederland. Vorige zomer, toen de Oranje Revolutie van 2004 alweer heel ver weg leek en niemand kon bevroeden dat ons land opnieuw zou vervallen tot revolutie en zelfs een burgeroorlog, heb ik ze trots mijn stad getoond.” Terwijl ze met een papieren zakdoekje even in haar ogen wrijft, zegt ze: „De problemen in ons land zijn in de eerste plaats onze problemen. Maar nu zijn honderden onschuldige mensen, Nederlanders en anderen die misschien in hun hele leven nog nooit ook maar één seconde hebben gedacht aan Oekraïne, door de puinhoop bij ons de dood ingejaagd. Dat is voor mij onverteerbaar. Ik ben hier in de eerste plaats om vergiffenis te vragen.”

Condoleance

In de brandende zon op het Kontraktova Plein, in de wijk Podol, waar veel oude huizen nog de allure uitstralen van het Kiev van voor de oorlog, legt Irina een bos rozen bij de bloemenzee voor het gebouw van de Nederlandse ambassade. „O, wordt er zo een condoleanceregister geopend? Natuurlijk ga ik dat tekenen.”

Honderden mensen staan verslagen te kijken naar de bloemen, waxinelichtjes, een enkele teddybeer. Ze lezen met bewegende lippen de teksten die tussen de boeketten zijn gezet, waarvan sommige er niet om liegen. „Poetin doodt kinderen”, meldt een bordje in het Nederlands, met even verderop in het Russisch: „Russen, wordt wakker! Poetin leidt jullie de afgrond in! Het Broederlijke Oekraïne.”

De verwensingen richting Rusland, die de meesten hier als de aanstichter zien van de separatistische opstand in Oost-Oekraïne en dus als medeschuldige aan het neerschieten van de Boeing van Malaysia Airlines met 295 mensen aan boord. Maar Anton Sorin, een Moskoviet van begin veertig die toevallig het ambassadegebouw passeert, ontlaadt bij een nabijgelegen koffiehuis zijn woede. „Schamen ze zich daar bij de Nederlandse ambassade niet dat ze dergelijke teksten zomaar toestaan? Er is nog helemaal niets bewezen, maar Poetin wordt nu al veroordeeld. Is dat soms jullie westerse beschaving?”

De restanten van de mensenlevens die hier worden herdacht liggen in het oosten van het land, een lange nacht rijden met de trein verderop, in een gebied waar ook gisteren nog werd gevochten. Ambassadepersoneel is het door Den Haag verboden zich naar de plek te begeven, vanwege het gevaar. Maar dertig medewerkers van de OVSE (Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa) slaagden er gistermiddag wel in de plek van de ramp per helikopter te bereiken. Waarnemers van de OVSE werden tijdens hun onderzoek naar de ramp echter tegengehouden door pro-Moskou-separatisten. De ploeg wil proberen de ramplek vandaag alsnog te onderzoeken.

„Het is echter de vraag hoe lang de rust nog zal duren”, laat een ingewijde in Kiev weten, doelend op de tijdelijke wapenstilstand. „Het is zeer goed te begrijpen dat familieleden en andere nabestaanden de plek van de tragedie willen bezoeken. Maar er heerst een burgeroorlog in het gebied. Iedere minuut wordt er ergens wel geschoten.”