Nieuws/Binnenland

Review: downloadbare games onder de loep

Er verschijnen veel downloadbare spelletjes voor de console en pc, maar soms zie je door de bomen het bos niet meer. Daarom hebben wij vijf games onder de loop genomen om te kijken welke games de moeite waard zijn en welke je beter links kunt laten liggen.

Castle of Illusion starring Mickey Mouse (Xbox 360)

De game Castle of Illusion weet bij veel gamers nostalgische gevoelens op te rakelen. Oorspronkelijk verscheen deze titel voor de Sega Mega Drive in 1990. Inmiddels heeft de game een ware cultstatus bereikt. Of de game echt zo goed was, blijft een open vraag. Maar de voortdurende roep om een remake heeft speluitgever Sega, met toestemming van Disney, ertoe aangezet om de game op te poetsen met mooiere graphics en hier en daar verrijkingen op het origineel.

Het geheel zorgt voor een plezierige kindvriendelijke game. Uitdagend is Castle of Illusion zelden, of je moet de manier waarop Mickey Mouse beweegt als een uitdaging zien. Zijn sprongen zitten net naast hetgeen je verwacht, waardoor timing essentieel is. Zeker bij platformpjes die bewegen of wegklappen. Fans van het origineel kunnen de oude 16-bit soundtrack aanzetten om het nostalgisch vuurtje wat verder aan te wakkeren. Eindoordeel: een aardige hommage aan het origineel. Wie te jong is om het origineel gespeeld te hebben, doet er goed aan eerst even de demo te proberen.

 

Foul Play (Xbox 360)

Baron Dashforth is een befaamd bestrijder van demonen en nog één laatste keer speelt hij in het theater zijn epische gevechten na samen met zijn rechterhand Scampwick. Foul Play kan zowel alleen of met zijn tweeën gespeeld worden. In het laatste geval stuurt speler 2 het hulpje aan. Terwijl het publiek toekijkt, moet men proberen op zo een spectaculair mogelijke manier een einde te maken aan de vele vijanden. Anders volgt er boe-geroep en is het uiteindelijk game-over. Een beetje in het wilde weg op knoppen drukken, is dus niet genoeg. Je hebt ook een goed gevoel voor timing nodig.

Aan humor ontbreekt het ook niet in Foul Play. Omdat alles zich afspeelt in een theater vergeet iemand wel eens de tekst, blijft de toneelknecht soms te lang hangen en kruipen de ”dode” vijanden van het podium af. Dat zorgt voor een leuke sfeer en ben je eigenlijk nieuwsgierig hoe het verhaal afloopt.  Daarnaast is Foul Play uitdagend en speelt lekker weg. Het spel er strak uit en de melodieën zijn aanstekelijk. Fans van games als Castle Crashers moeten dan ook zeker deze titel eens proberen.

 

Pac-Man: Championship Edition DX+ (pc)

Wie kent Pac-Man nou niet? Het gele pillenetende monstertje is nu weer terug in een compleet nieuwe - en nogal gekke - versie van het originele spel. Het doel is net als altijd om zoveel mogelijk punten te behalen, maar dat gaat ditmaal net even anders dan normaal.

In PMCEDX+ (om maar een afkorting te gebruiken) dolen de bekende spookjes namelijk niet willekeurig door het level, maar komen ze gericht achter Pac-Man aan zodra hij voorbij vliegt. Het doel is dan ook om een zo lang mogelijke 'spooktrein' achter je te krijgen om vervolgens die gewilde gele pil te pakken en in één keer alle spoken op te eten. Op die manier verdien je de meeste punten, maar pas op dat het niet allemaal te snel gaat en je in een spook vliegt voor je hem kunt opeten!

De game zit vol met verschillende soorten levels, spelmodi en andere extra's, dus er is voor de luttle prijs van 10 euro veel spelplezier te halen. Een klassieker, nu nog leuker gemaakt.

 

Rain (PlayStation 3)

Rain is een creatie van Sony’s Japan Studio en wat je vaak ziet bij ontwikkelaars uit dat land, is dat er heel veel tijd wordt gestoken in een verhaal, mooie graphics en sfeervolle muziek. Op die punten is Rain dan ook zonder meer geslaagd. De game draait om een onzichtbare jongen die alleen te zien is in de regen. Hij is op zoek naar het meisje dat hij vanuit zijn raam heeft zien lopen, maar ze kunnen niet met elkaar praten dus is het moeilijk om haar aandacht te trekken. Op zich een interessant uitgangspunt.

Ze worden allebei achterna gezeten door monsters. Deze wezens kun je makkelijk voor de gek houden, want zij zien de jongen ook alleen als hij in de regen loopt. Ga snel onder een afdakje staan, zodat de jongen onzichtbaar is, of klim snel ergens op. Grappig detail is dat de speler de naamloze jongen onder een afdak ook niet kan zien. Stof of natte voetafdrukken helpen om zijn positie te bepalen. Het is duidelijk dat er goed nagedacht is over Rain, daarom is het ook zo jammer dat het resultaat tegenvalt. De gameplay is aardig, maar de nieuwigheid is er snel af, variatie op het te nemen pad is er nauwelijks en dan wordt het gewoon saai.

 

Space Hulk (pc)

Stoere ruimtemariniers die op een verlaten ruimteschip kwaadaardige aliens moeten 'opruimen'. Klinkt bekend? Het is inmiddels een nogal uitgekauwd, maar toen het bordspel Space Hulk in 1989 het deed, was het nog redelijk fris. Nu is er dan een nogal getrouwe digitale versie van het spel verschenen.

Elke missie begint door je toegewezen mariniers op het bord te plaatsen. Vervolgens is het zaak om een missiedoel te bereiken. Dat kan gaan van het vernietigen van alle Genestealers - de kwaadaardige aliens in kwestie - of het redden van een gevallen kameraad. Zoals in het bordspel gaan alle acties om beurten, waarbij elke actie een bepaald aantal punten kost. Het idee is dus om je actiepunten zo efficiënt mogelijk in te zetten.

Het levert een enigszins bekend soort spelplezier op, maar plezier is er zeker. Het is alleen wel jammer dat je na een paar missies wel gezien hebt wat de game te bieden heeft. Dit is een spel dat een paar uitbreidingen zou kunnen gebruiken met iets gevarieerdere missies.