Nieuws/Binnenland

Review: Saints Row IV (pc/PS3/Xbox 360)

Dom is niet altijd negatief; domheid kan ook briljant zijn. Kijk naar de geniale Fast & furious -films. Saints Row The Third past prima in dat rijtje. Een Grand Theft Auto -achtig spel waarin je het hoofd van een criminele bende was, maar waarin een zombie-uitbraak niet was uitgesloten. Nu is er deel vier. De vraag die dan bij je opkomt, is: kan het nóg dommer?

Na het spelen van Saints Row IV kan ik zonder twijfel zeggen: ja! Een kleine greep: je begint de game als president van de Verenigde Staten. Jouw vicepresident is acteur Keith David, bekend van films als Chronicles of Riddick en Platoon. Nee, David spreekt niet de stem van de vicepresident in; hij ís de vicepresident.

Dubstep-geweren en aliens

Een ander schitterend voorbeeld: in het begin van de game spring je op een gelanceerde kernraket om hem ongedaan te maken. Terwijl je naar de top van het massavernietigingswapen klimt, wordt I don't wanna miss a thing van Aerosmith ingezet. Of wat dacht je van een dubstep-geweer waarmee je iedereen om je heen aan het dansen krijgt? Dan heb ik het nog niet eens gehad over de buitenaardse invasie waarmee het spel begint…

Net als voorgaande spellen is deel vier een open world -game waarin je kunt gaan en staan waar je wilt. In de hele stad zijn talloze activiteiten verspreid, dus naast het uitvoeren van missies die het verhaal verder helpen, heb je genoeg te doen. Variërend van races tot groepen aliens neerknallen of een van de vele hoge torens beklimmen.

Overweldigend

Het enige wat me een beetje tegenstond, is de rommelige sfeer. Het spel is overduidelijk bovenop het derde deel gebouwd, maar dat levert een overweldigende hoeveelheid mogelijkheden op. Zo verdien je tijdens het spelen ervaringspunten die je kunt inzetten om bepaalde vaardigheden te verbeteren. Zo kun je punten in rijvaardigheid investeren. Jammer, want al vrij vroeg gebeurt er iets waardoor je de rest van de game eigenlijk nooit meer een auto hoeft te gebruiken om van punt A naar punt B te geraken. Zo zitten er meer rafels aan het spel. Geen grove fouten, maar de game had iets gestroomlijnder kunnen zijn.

Gelukkig is dat de ergste kritiek die ik kan verzinnen. Saints Row IV is een heerlijke, superdomme game. De makers hebben er zichtbaar van genoten om bizarre en hilarische situaties te bedenken waarin je als speler belandt. Je zult je dan ook niet gauw vervelen. De vraag rest: zou het nóg dommer kunnen…?