Nieuws/Binnenland

Hollywood-kaliber

Review: Grand Theft Auto V

Als recensent probeer je lezers een beetje te helpen met hun zoektocht naar leuke games en te waarschuwen voor de slechte. Maar dan zijn er titels als Grand Theft waarnaar gamers zó uitkijken dat het niet uitmaakt wat je schrijft. Al om middernacht stonden deze week duizenden liefhebbers voor de lokale gamesboer om maar zo snel mogelijk het schijfje in de spelcomputer te kunnen schuiven.

Geef ze eens ongelijk! Alle vorige delen in de serie werden bewierookt. Ontwikkelaar Rockstar Games weet elke keer een misdaadverhaal van Hollywood-kaliber af te leveren. In Grand Theft Auto V is dat niet anders.

Ditmaal kruipt de speler in de huid van niet één, maar drie criminelen. Ieder heeft een compleet eigen verhaal en motivaties, maar op cruciale momenten komen ze bij elkaar. Als speler kun je - buiten de missies om - tussen de drie switchen. Het leuke is dat je op die manier midden in hun leventjes terecht komt. Zo is het mogelijk om Franklin de 'gangsta' aan te treffen terwijl hij net lekker tv zit te kijken, of de geestelijk wat minder stabiele Trevor terwijl hij in zijn ondergoed door de woestijn rent.

Een ander element dat je in elk GTA -deel tegenkomt, is de enorme open spelwereld waarin je kunt gaan en staan waar je wilt. Ook dit keer is die wereld gigantisch. De fictieve stad Los Santos is de virtuele tegenhanger van Los Angeles en ademt die specifieke sfeer uit: van de zonovergoten stranden tot de verwaarloosde achterbuurten in het GTA -equivalent van de wijk South Central. Het oog voor detail is een dikke pluim waard.

Jammer is alleen dat alles wat er buiten de hoofdmissies om is te doen, een beetje suf is. Noem mij maar gek, maar ik speel GTA niet om negen holes te gaan golfen. Ik kan respect opbrengen voor de moeite die de makers hiervoor hebben gedaan, maar er zijn leukere dingen dan digitale interpretaties van saaie sporten.

Onder het kopje 'jammer' valt ook de humor. In 2008, toen het vierde deel uitkwam, waren de grapjes over de decadentie van de Amerikaanse samenleving nog grappig. Vijf jaar later is die mop belegen. Dan kun je het wel opleuken met wat recente verwijzingen naar de instortende economie, maar het venijn is er inmiddels vanaf. In dat opzicht is GTA V die rare oom die op elke verjaardag hetzelfde verhaal vertelt.

Gelukkig ondermijnt dat het lekkere verhaal niet. De invloeden van films als Heat en Ocean's Eleven zijn overduidelijk, maar Rockstar kan zich prima meten met deze cinematografische hoogstandjes. Alleen daarom al het spelen waard.