Nieuws/Binnenland

Review: Puppeteer (PlayStation 3)

Welk kind vond het niet leuk vroeger? Poppenkast kijken. Of beter gezegd. Poppenkast beleven. Jan Klaassen, Katrijn, de boef. Iconische figuren in het poppentheater. En natuurlijk met z’n allen hard schreeuwend Jan Klaassen waarschuwen als de boef met zijn tronie achter hem stond, zonder dat Jan het door had.

Verlies je hoofd niet

Met die gedachte ging de Japanse ontwikkelstudio van Sony aan de slag en de uitkomst is Puppeteer. Een videogame die zich in het theater afspeelt. Jij bestuurt Kutaro, een poppenjongen zoals de bekende Pinoccio. Kutaro wordt tot leven gewekt in de schemerwereld van de maan, waar de grote, boze berenkoning de scepter zwaait. Het is een wereld die gedomineerd wordt door magie en pratende dieren.

Kutaro is slechts een klein houten poppetje. Hoe kan hij het opnemen tegen de immens grote berenkoning? Door het verwisselen van hoofden. Een nieuw hoofd op het lichaam van Kutaro zorgt voor nieuwe magische krachten. En die zijn soms heel bizar. Zo kan hij een kikkerkop opzetten. Of een vleermuiskop. Daarnaast heeft Kutaro een grote knipschaar tot zijn beschikking. Daarmee knipt hij zich letterlijk een weg door het theaterdecor van karton, doek en papier. Gaandeweg zul je grotere en betere wapens of magische aanvallen toebedeeld krijgen. Met behulp van de verschillende houten koppen en de schaar kan het houten marionetje het uiteindelijk toch opnemen tegen de grote, boze krachten in de maanwereld.

Doorlopende theatershow

Het theaterthema wordt consequent doorgetrokken. Vanaf het moment dat je de game opstart zal het doek zich openen en applaus te horen zijn. Een niet zichtbare spreekstalmeester heet de toeschouwer welkom. Levels spelen zich vervolgens uit als verschillende acts in één doorlopende theatershow. De acties van Kutaro lokken reacties van het publiek uit. Help je op spectaculaire wijze een gigantische eindbaas om zeep? Dan is het gejuich haast oorverdovend. Sowieso is Puppeteer voorzien van een geweldige soundtrack, die geheel tot zijn recht komt op een surround geluidssysteem. Het geluid van het publiek is echt naar achteren gezet. Acties op het toneel zijn op de voorgrond te horen. En als er bommetje ontploft, schrik je haast op. Chapeau aan de ontwikkelaar dat de volle aandacht is gegeven aan een complete beleving van beeld én geluid.

Met de rechter analoge stick van de controller kun je Ying Yang besturen, de metgezel van Kutaro. Deze vliegende kat – later in de game vervangen door een nieuwe metgezel – kan op plaatsen komen waar Kutaro niet bij kan om daar allerlei bonusmateriaal voor de marionet vrij te spelen. Denk aan nieuwe houten koppen, extra levens of een verborgen mini-level. Deze metgezel kan ook bestuurd worden door een tweede speler. Daarvoor kan een tweede controller gebruikt worden, maar ook de Move kan hiervoor worden ingeschakeld. Een aardige toevoeging zodat ook ouders, die wellicht minder overweg kunnen met de traditionele controller, kunnen meespelen en tegelijkertijd toezicht houden.

Bijzondere ervaring

Puppeteer komt oppervlakkig gezien wellicht over als een duizend-in-een-dozijn platformgame, die vaag doet denken aan LittleBigPlanet. Maar laat je niet misleiden. Het blijkt een hele verfrissende game in het genre te zijn. Het najaar is traditioneel gezien het seizoen van de formulegames, zoals Call of Duty, FIFA of Assassin’s Creed. Niets ten nadele van deze grote titels. Maar Puppeteer verdient momenteel je volle aandacht, mits je kunt genieten van platformgames. Dit is geen formulegame. Deze game zorgt voor een bijzondere ervaring en de passie waarmee de ontwikkelstudio deze game heeft ontwikkeld is bijna tastbaar. Dat het ook nog eens een plezier is om te spelen, lijkt dan haast bijzaak. Haast. Een dikke aanrader.