Nieuws/Binnenland

Rausen maar!

Review: Luftrausers

De heren gamemakers van het Nederlandse Vlambeer kunnen in elk geval één ding erg goed: namen verzinnen. Naast een uitstekende naam voor hun bedrijf is Luftrausers een geweldige titel voor hun nieuwste game. Het bekt lekker en je weet direct dat er flink wat vaart in het spel zit.

In principe is Luftrausers een nogal simpel spelletje. Als speler bestuur je een vliegtuigje, in de game Rauser genaamd, en je moet het zolang mogelijk uithouden in een luchtgevecht met golven van steeds sterker wordende vijanden.

Het begint met kleine vliegtuigjes die als muskieten om je heen draaien, maar die niet echt een bedreiging vormen. Voordat je het weet word je ook vanaf het water onder vuur genomen en kom je vijandelijke Rausers tegen die wat meer vuurkracht hebben. Houd je het lang genoeg vol, dan kom je zelfs een zeppelin tegen die zich het beste als een vliegende tank laat omschrijven.

’Lang genoeg’ betekent in Luftrausers een minuut of vijf. En dan ben je goed bezig! Want een gemiddeld potje duurt een minuutje of twee, maar met één druk op de knop lanceer je je Rauser weer en zit je middenin de actie.

Vertrouw me maar: dat zul je honderden keren doen. Vliegen en schieten voelt in deze game namelijk zo lekker dat je nooit wilt ophouden. De besturing is redelijk uniek: ’naar boven’ op de vierpuntsdruktoets doet het vliegtuig vooruit schieten, terwijl links en rechts je Rauser doen draaien. Als je echter gas geeft, kun je niet goed bochten nemen, waardoor het vaak gunstig is om jezelf even te laten vallen zodat je snel kunt draaien en een andere kant op kunt schieten. Het klinkt complex, maar het duurt slechts een paar potjes voordat je als een volleerde Rauser-piloot kogels ontwijkt en door het luchtruim knalt.

Het werkt ook erg stimulerend dat je in het begin constant nieuwe onderdelen voor je vliegtuig ontsluit. Denk aan een motor waardoor je ook onderwater kunt vliegen of een chassis waardoor je geen schade oploopt als je tegen een vijand aanvliegt. Leuk detail is dat de makers voor elke combinatie van drie onderdelen een unieke naam hebben bedacht.

Dan is er nog de unieke grafische stijl. Zeven kleuren zijn er gebruikt, zo stelt Vlambeer trots. Het bruin/beige palet komt heel simpel over, maar zorgt voor een compleet eigen look . Overigens is het mogelijk om andere paletten te ontsluiten door goed te spelen.

Mijn enige kritiek is dat je redelijk snel alle nieuwe onderdelen hebt ontsloten. In een mindere game zou dat leiden tot saaiheid – wat valt er tenslotte nog te behalen? – maar Luftrausers spelen is op zich een beloning. Dan resteert de vraag:are you ready to raus ?