Nieuws/Binnenland
957773
Binnenland

Avontuur Vestia had 6 miljard kunnen kosten

Als er niet was ingegrepen, had woningcorporatie Vestia nu voor 6 miljard euro in de problemen gezeten. Dat bleek woensdag tijdens een zitting van de Parlementaire Enquêtecommissie Woningcoporaties. Die wordt gehouden naar aanleiding van het Vestia-drama, waarbij de corporatie voor 2 miljard het schip inging door de handel in derivaten, risicovolle financiële producten.

De verantwoordelijke man bij de corporatie, Marcel de Vries, zei deze week nog dat het verlies de schuld was van het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat had ingegrepen. Als er op een andere manier uit de derivaten was gestapt, waren de gevolgen voor Vestia vast anders uitgepakt, schatte kasbeheerder De Vries. Maar vertegenwoordigers van Capitad, een internationaal financieel adviesbureau, zeiden woensdag dat de negatieve marktwaarde van de derivaten nu 6 miljard zou zijn geweest.

„Bij Vestia zaten ze zeer zwaar te speculeren”, vertelde risicomanager van ABN-AMRO Paul van der Zouw de enquêtecommissie. Derivaten zijn riskant middel om renterisico's af te dekken, maar Vestia was op zeker moment zo wild bezig, dat het volgens hem gewoon speculatie was.

Buitenlandse banken

Ook zijn bank heeft de risicovolle producten aan Vestia verkocht, maar stapte er volgens Van der Zouw uit voordat het echt helemaal fout ging bij de corporatie. Vestia ging vooral verder met buitenlandse banken. De grootste corporatie van het land werd aanvankelijk gezien als een aantrekkelijke, professionele partij. Marcel de Vries stond volgens Van der Zouw zelfs bekend als „een goeroe, een orakel” op het gebied van derivaten. Maar het zat er helemaal niet goed, zo stelde ABN AMRO in 2009 vast. De Vries voerde volgens Van der Zouw „een one-man show” op en werd alleen gecontroleerd door de grote baas, Erik Staal, die alles tekende.

Bij het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) stond de integriteit in hoog in het vaandel, aldus oud-manager van deze organisatie Martijn Rink. De WSW moest onder meer de derivaten keuren die door de banken werden gesleten. Rink herinnert zich wel dat een voormalige WSW-topman door de Rabo werd uitgenodigd om met een heli naar de Tour de France te gaan.

Rink zelf ging een keertje mee, op uitnodiging van de Deutsche Bank, naar de Oktoberfesten in München. Maar verder weet Rink alleen nog van lunches die om de beurt werden betaald door het WSW en bankrelaties. Het WSW kreeg tijdens de enquête meermalen het verwijt dat het alle transacties maar slikte.