Nieuws/Binnenland
967116
Binnenland

Fietsen in de Achterhoek

Wittenwievenland

Het kan behoorlijk spoken hier in dit gedeelte van de Achterhoek. Maar dan wel op een heel prettige manier. Want het gebied rond Lochem is niet alleen erg mystiek, het is er vooral ook erg mooi en meer dan prima toeven.

Onze tocht begint vanaf een camping die luistert naar de bijzondere naam De Heksenlaak. „Zo heet de beek die rond ons kampeerterrein loopt”, vertelt Annemiek van Dijk, die samen met echtgenoot Wilco deze camping bestiert. Maar wat veel meer de moeite waard is: De Heksenlaak ligt pal tegenover de Lochemse Berg. Een van de absoluut mooiste stukjes Achterhoek; een eldorado voor wandelaars en mountainbikers kunnen er zich helemaal uitleven op hellingen met soms indrukwekkende stijgingspercentages.

Van hieruit zijn er diverse knooppuntopties. Wij slaan vanaf De Heksenlaak rechtsaf, richting de even verderop gelegen buurtschap Zwiep. Met als ijkpunt een molen, die fier vanuit het Achterhoekse landschap omhoog torent. Deze molen – overigens luisterend naar de weinig fantasierijke naam Zwiepse Molen – produceert sinds enkele jaren duurzame energie en had daarmee een groene primeur.

Heksenpoppen

Meteen naast deze molen ligt uitspanning De Witte Wieven: pleisterplaats voor alle leeftijden. De jongste bezoekertjes vergapen zich aan de wit uitgedoste heksenpoppen, die je hier op de meest bizarre plekjes tegen het lijf loopt. Even daarvoor had Annemiek van Dijk ons uitgelegd waarom het hier wittewievenland heet. Volgens de overlevering hadden hier namelijk vroeger heksen hun domicilie. En in sappig Achterhoeks werden die witte wieven genoemd.

Maar we zitten nog maar net een paar kilometer op de fiets. In ons geval dus erg vroeg voor een pauze. Meteen na De Witte Wieven slaan we rechtsaf om door te rijden tot aan de doorgaande weg tussen Lochem en Borculo. Vandaaruit peddelen we enkele kilometers langs de Achterhoekse weilanden en akkers voor we voor een stop neerstrijken bij Erve Brooks: een monumentale boerderij uit 1475. Al sinds mensenheugenis in handen van de familie Marsman, die de afgelopen jaren behoorlijk met de tijd is meegegaan.

Blotevoetenland

Behalve allerlei versnaperingen voor de volwassenen als krentenwegge of een heus likeurtje dat Brooksbittertje is gedoopt, kunnen kinderen zich hier uitleven in de speciaal gebouwde Spölberg: een soort hooischuur, maar dan ingericht als speelparadijs. Of wat te denken van het blotevoetenland? Vooral als het heeft geregend dartelen kinderen er rond als varkentjes in de modder. Maar geen massatoerisme hier: Erve Brooks – met onder meer een museumboerderij – ademt vooral de sfeer van weleer uit.

 

 

Via het idyllische 'ganzendorpje' Gelselaar – zo genoemd omdat er vroeger veel van deze gevleugelde vrienden werden gehouden – rijden we verder. Waarbij we overigens even afwijken van de route om een kijkje te nemen bij de plaatselijke dierenkliniek. We hebben namelijk vernomen dat zich pal langs de doorgaande weg van Gelselaar naar Geesteren een ooievaarspaartje heeft genesteld. „Heel bijzonder”, zegt Arend Heideman, journalist, maar vooral ook kenner van de lokale historie. „Want we hebben hier al honderd jaar geen ooievaar meer gezien.”

We vallen met onze neus in de boter. Net op het moment dat we naar het vrouwtje staan te kijken, komt het mannetje aanvliegen en maken de twee klepperaars aanstalten om voor onze neus te gaan werken aan gezinsuitbreiding.

Zomp

Via Geesteren rijden we verder in de richting van Borculo, een monumentaal stadje dat we in dit geval links laten liggen. Maar dat zeker de moeite waard is om nog eens voor terug te komen, met onder meer diverse musea, maar vooral ook een authentieke zomp, een platbodem die in vervlogen tijden werd gebruikt voor scheepvaart over de Berkel en die vrijwilligers varend houden.Vrijwilligers hebben een replica van deze zomp gebouwd en varen hun gasten veelvuldig rond door de omgeving.

We vervolgen onze route langs de vaste knooppunten. Via rustiek gelegen kruip-door-sluip-door-weggetjes gaan we terug richting Barchem. Wittewievenland dus. De mistflarden zoals die 's ochtends in alle vroegte wel eens over het land willen hangen, worden ook witte wieven genoemd. Maar veel spannender is het natuurlijk om ze in verband te brengen met de moerasvrouwtjes, elfen of feeën, die in vroegere tijden de hoofdrol speelden in angstaanjagende verhalen die de Achterhoekers rond een knapperend haardvuur aan elkaar opdisten. En ach, als je maar genoeg van die Brooksbittertjes achteroverslaat, ga je ze vanzelf wel zien.

Fietsroute

Vertrek- en eindpunt: camping De Heksenlaak, Zwiepseweg 32, 7244 NA in Barchem.

Afstand: circa 32 kilometer.

Volg de knooppunten: 11 – 43 – 42 – 45 – 46 – 48 – 80 – 79 – 78 – 77 – 76 – 75 - 54.

Berg

De beboste Lochemse Berg (of Lochemerberg) is 49,2 meter hoog en het hoogste punt van een stuwwal tussen Lochem en Barchem. De uitkijktoren op de top (uit 1893) is niet meer toegankelijk. Aan de zuidkant van de stuwwal ligt de andere belangrijke top, de Kale Berg, aan de noordzijde de lagere Paaschberg. Tussen de Lochemse Berg en de Kale Berg ligt de Duivelskolk, een kwelplek waar grondwater aan de oppervlakte komt. De Lochemse Berg, de Kale Berg en de landerijen en houtwallen die daartussen liggen, vormen een 171 hectare groot natuurgebied van het Geldersch Landschap.