Nieuws/Vrouw

Praat mee

Doktertje spelen: wel of niet?

Doktertje spelen; nog steeds één van de favoriete spelletjes onder kinderen. Toch liep dit onschuldige spelletje onlangs flink uit de hand. Moet je het eigenlijk wel toestaan en hoever laat je het komen? VROUW sprak met opvoeddeskundige Marina van der Wal.

Ouders van een zesjarig meisje werden onlangs beschuldigd van kindermishandeling nadat ze niet direct hadden ingegrepen toen hun dochter doktertje speelde met een zevenjarig vriendje. Hoewel de beschuldiging uiteindelijk ongegrond was, blijft dit onschuldige kinderspel wel een onderwerp van discussie.

Brandweerauto

Volgens opvoeddeskundige van der Wal moeten we er niet zo'n zwaar item van maken. "Doktertje spelen hoort bij de ontwikkeling van kinderen. Ze gaan op ontdekkingstocht, komen erachter dat jongens en meisjes van elkaar verschillen en maken kennis met hun eigen lichaam", vertelt van der Wal. "Bijvoorbeeld: een 3-jarig jongetje ontdekt dat als hij aan zijn piemel wiebelt, het stijf wordt. Vol trots laat hij dit aan zijn buurvrouw zien. De buurvrouw waar hij een week geleden ook zijn nieuwe brandweerauto mét sirene kwam vertonen.Of het jongetje dat in de vinger van zijn vriendje snijdt omdat hij anders geen bloed heeft om een wond te verbinden. Hebben deze kinderen daarom een zieke geest? Welnee! Kinderen zijn onbevangen en zijn slechts op ontdekkingsreis. Die piemel of die wond zijn hetzelfde als een nieuwe speelgoedauto", legt van der Wal uit.

---Vanaf drie jaar seksuele voorlichting---

Grenzen aangeven

Toelaten dat je kind in vingers snijdt en in de blote bips door het huis huppelt, is volgens van der Wal ook niet de manier. "Natuurlijk zijn er grenzen en die moet je als ouders ook aangeven. Het hangt er alleen vanaf hóe je dat doet. Door uit je slof te schieten en hysterisch te gillen als je jouw kinderen aantreft zonder kleren, bereik je niets. De kinderen blokkeren, schrikken zich dood en associëren het gegil met fout gedrag. Waardoor de kans bestaat dat ze zich helemaal niet meer uit durven kleden", legt van der Wal uit.

"Het is logisch dat je als ouder schrikt, maar probeer hier boven te staan en meng je tussen de kinderen. Stel ze vragen als: Waarom zie ik hier allemaal blote kindjes? Wat zijn jullie aan het doen en wat hebben jullie ontdekt? Op die manier raak je betrokken en zullen de kinderen ook sneller vertellen waar ze mee bezig zijn. Terwijl je ze aankleedt, leg je ze op een rustige, beheerste manier uit dat je in gezelschap van andere mensen niet je kleren uit moet doen", vertelt van der Wal.

Verwerkingsproces

Volgens van der Wal is doktertje spelen voor veel kinderen ook een manier van verwerken. Door middel van dit spelletje kunnen kinderen indrukwekkende gebeurtenissen zoals een ziekenhuisbezoek of een zieke opa of oma een plekje geven. Het zijn ervaringen die vaak terugkomen in het spel", vertelt van der Wal.  

Volwassen blik

De grootste valkuil volgens van der Wal is dat ouders de neiging hebben om overal een volwassen blik op te werpen. "Het is logisch dat we met een seksuele blik kijken naar kinderen die naakt ronddartelen en dat we boos worden als jouw kind bewust iemand in de vingers snijdt, maar een kind is zich van geen kwaad bewust. Ontneem je kinderen deze ontdekkingstocht niet, maar stel grenzen, houdt een oogje in het zeil en volg je onderbuikgevoel. Als je gevoel zegt dat het tijd is om deze ontdekkingsperiode af te sluiten, dan is dit vaak ook zo", aldus van der Wal.

---Meer lezen van onze opvoeddeskundige Marina van der Wal? Klik dan hier!---

Laten jullie de kinderen doktertje spelen? En waar stellen jullie de grenzen?

Praat mee!