Nieuws/Columns

Moskou

Eeuwig

Mijn vrouw, die diep in de vorige eeuw in Leningrad naar school ging, kreeg als vijfjarige van haar lerares te horen van de alomtegenwoordige goedheid en wijsheid van Lenin, de aartsvader van de USSR die in oktober 1917 de macht greep.

Toen ze als tiener opgroeide zat Leonid Brezjnev in het Kremlin. „Zijn verblijf daar was even vanzelfsprekend als het bestaan van de maan en de zon. Hetzelfde had haar vader beleefd met Stalin. „Hij leek wel eeuwig. Alsof hij nooit zou sterven.”

Op dit moment kent Rusland een generatie tieners voor wie Poetin niet alleen hun president is, maar een fenomeen dat er voor hen altijd is geweest. „Ik kan me geen Rusland zonder Poetin voorstellen”, zegt Tanja, een hoogblonde Petersburgse van zeventien lentes aan wie mijn vrouw Duitse bijles geeft.

Maar sinds afgelopen zondag, toen over geheel het land met name ook jongeren uit protest tegen de zonnekoning-achtige levensstijl van premier Medvedev de straat opgingen, lijkt er iets veranderd. Vooral de sociale media spelen hier een rol. Het internet waarvan de penetratie in het land, sinds de protesten van vijf jaar geleden, tot ruim 70 procent met bijna een kwart is gegroeid.

Voor het gros van de Russische jeugd is de werkelijkheid die van YouTube en VKontakte, de Russische versie van Facebook. Niet die van de propaganda op de staats-tv. Niettemin adresseert het Kremlin de revolte op dezelfde wijze als voorheen. „We hebben geld genoeg om een heel arsenaal van wapens in te zetten om komende illegale demonstraties de kop in te drukken,” laat het hoofd van de binnenlandse veiligheidstroepen weten.

Intussen houden leraren en professoren hun leerlingen en studenten voor dat protest tegen de staat slecht is. Een daad van verraad. Ze benadrukken Poetins alomtegenwoordige wijsheid. Zoals bijna vijftig jaar geleden aan mijn vrouw over Lenin.