975981
Binnenland

Goed nieuws

Is het einde van onze voorspoed, welvaart en welzijn of, sterker nog, het einde van de wereld echt nabij? Als je de sombere commentaren in kranten, op televisie en op internet leest, zou je dat bijna denken.

Toch is de situatie aanmerkelijk minder hopeloos dan het lijkt. Als we enkele drastische keuzes maken, zullen we niet in de spreekwoordelijke afgrond storten. Maar waarom lukt het alle positivo’s van de wereld niet om de rest van de aardklootbewoners te laten inzien dat het op een fijne manier eenvoudig anders kan?

Het is zelfs grappig te constateren dat, dankzij het noodlot dat ons in het vooruitzicht wordt gesteld, het zicht op de zalige oplossingen wordt vertroebeld.

Misschien is dat genetisch bepaald. Als de mensheid door de eeuwen heen goed nieuws zouden hebben genegeerd, zou dat weinig effect hebben gehad. Als we echter tijdens onze eeuwenlange ontwikkeling slecht nieuws hadden genegeerd, zouden we het niet hebben overleefd.

Stel je voor dat duizend jaar geleden iemand had geroepen: ’Kijk, die mooie bloemen op dat veld’ en men had hier niet op gereageerd, dan zou dat weinig effect hebben gehad. Maar als je het slechte nieuws van een vriend had genegeerd, zoals: ’Pas op, een leeuw!’, zou je het waarschijnlijk niet hebben overleefd.

Mijn theorie is dus eigenlijk kort door de bocht: degenen die zich hebben voortgeplant en dus hebben overleefd, zijn degenen die luisterden en op slecht nieuws reageerden. Daarom zien wij ook vandaag al het goede nieuws niet. Ik zou voor de aardigheid maar eens wat beter opletten!