Nieuws/Binnenland

Verdrinking komt door 'cold shock'

Niet het gebrek aan zwemkwaliteiten of een geleidelijk intredende onderkoeling zijn de hoofdoorzaak van verdrinking, maar de 'cold shock'. De eerste drie minuten na de onderdompeling zijn van levensbelang.

Zo blijkt uit een studie van professor Jan Bourgois van de Universiteit van Gent.

Hoe kouder het water, hoe intenser de reactie van het menselijk lichaam. De meeste mensen verdrinken dan ook door een snel optredende 'cold shock' en niet door de pas geleidelijk hierop volgende onderkoeling.

Het lichaam reageert op de eerste, plotse temperatuurdaling ter hoogte van de huid met een schokeffect op bloedsomloop, hart, longen en darmen. De abrupte toename van de ademhaling kan op haar beurt aanleiding geven tot een paniekreactie en tot inname van water. In combinatie met mogelijk optredende hartproblemen, kan verdrinking optreden.

Boosdoener

Deze eerste fase, tot 3 à 5 minuten na onderdompeling in koud water, is de grootste boosdoener. Pas daarna koelen de oppervlakkige spieren en zenuwen af (5 à 30 minuten na onderdompeling), waarna het lichaam in een toestand van 'diepweefsel onderkoeling' terechtkomt.

Zelfs goede zwemmers, watersporters of strandredders kunnen zich laten verrassen door het ingrijpende effect van een plotse koudeschok. Elk jaar verdrinken in Europese meren, rivieren en kustwateren tientallen zwemmers. Kennis over wat er gebeurt met het menselijk lichaam bij onderdompeling in koud water is niet alleen belangrijk voor wie gaat zwemmen in zee of als redder de veiligheid van deze zwemmers dient te waarborgen. Er wordt dan ook aangeraden om beschermende kleding te dragen, of om te oefenen op een mogelijke onderdompeling.

De volledige studie wordt vandaag voorgesteld op de jaarlijkse 'VLIZ Young Marine Scientists' in Brugge.