Sport/Wielrennen
1100062454
Wielrennen

Mathieu van der Poel ontgoocheld: ’Dat gaat nog wel even blijven hangen’

Mathieu van der Poel (l) kijkt naar winnaar Kasper Asgreen

Mathieu van der Poel (l) kijkt naar winnaar Kasper Asgreen

OUDENAARDE - Geen twee op een rij voor Mathieu van der Poel. De Nederlandse kampioen won afgelopen herfst nog de Ronde van Vlaanderen, na een spannende sprint-à-deux met Wout van Aert. Zondag was de situatie hetzelfde, maar dan met Kasper Asgreen: deze keer moest Van der Poel genoegen nemen met de tweede plek.

Mathieu van der Poel (l) kijkt naar winnaar Kasper Asgreen

Mathieu van der Poel (l) kijkt naar winnaar Kasper Asgreen

„Ik ben uiteraard ontzettend ontgoocheld. Ik had graag mezelf opgevolgd, maar ik kan me er wel bij neerleggen omdat ik op waarde word geklopt door iemand die sterker is. Na 260 kilometer is zo’n sprint niet hetzelfde als na 200 kilometer. Ik voelde dat ik op mijn limiet zat en onderweg voelde ik dat Asgreen heel sterk was. Op de klimmen had hij het beste antwoord op mijn aanvallen. Hij is zeker de verdiende winnaar.”

Van der Poel zat even alleen op kop na de laatste passage op de Oude Kwaremont, tot Asgreen weer kwam aansluiten. „Die kassei-klimmen liggen mij heel goed, meestal is dat vanuit het zadel. Asgreen en ik hadden vrij snel door dat we elkaar nodig hadden om naar de finish te rijden. Hij maakte er nooit een punt van om samen naar de finish te rijden, wat ook wel aangeeft dat hij vertrouwen heeft in zijn sprint. Als hij zich niet goed voelt, gaat hij niet met mij naar de meet rijden.”

Mathieu van der Poel buigt het hoofd; hij moet zijn meerdere erkennen in Kasper Asgreen.

Mathieu van der Poel buigt het hoofd; hij moet zijn meerdere erkennen in Kasper Asgreen.

’Asgreen durft tenminste mee de koers maken’

„Het kan zijn dat Asgreen een tand groter lag op de finish. Ik kon vijf seconden een aanzet doen, daarna was het bij mij op en dan zie je dat Asgreen ook een heel sterke sprint rijdt”, analyseert Van der Poel de sprint. „Ik gun het hem wel, want hij durft tenminste mee koers maken en doorrijden tot op de meet. Dat heb ik graag. Ik dacht zeker niet dat het al binnen was, dat werd mij in het oortje ook nog eens gezegd. Maar dat was ook niet nodig, ik denk altijd na.”

„Dat ik na zo’n goed voorjaar toch met een tevreden gevoel naar huis zou moeten? Ja, dat zou moeten”, zei Van der Poel met een wrang lachje. „Ik kan er zeker tegen als ik op waarde geklopt word, maar ik had natuurlijk liever gewonnen. Dat gaat nog wel even blijven hangen. Ik ga heel blij zijn als ik over een week weer op mijn mountainbike kan stappen”, sloot de Nederlander af.

Van Aert na zesde plek in Vlaanderen: ik was niet goed genoeg

Wout van Aert moest op 18 kilometer voor de streep zijn twee medevluchters laten gaan. Van der Poel en Asgreen konden uitmaken wie de Ronde van Vlaanderen ging winnen, de Belgische kopman van Jumbo-Visma liet zich inlopen door een eerste achtervolgende groep. „Ik was niet goed genoeg om te winnen”, was zijn conclusie na zijn zesde plaats, achter winnaar Asgreen.

„Het was over. Ik hoopte alleen maar dat de koers snel voorbij zou zijn”, keek Van Aert terug op het moment dat hij zijn plaats in de kopgroep verspeelde. „Ik kon niet meer en heb me laten terugzakken in de groep achter me. Er zat niet meer in. Ik heb er alles uitgehaald.”

Respect was er voor winnaar Asgreen en rivaal Van der Poel. „Ik heb zelf geen steken laten vallen. Zij waren de besten in koers dan verdien je het om met twee naar finish te rijden. Ik ga nu rusten en dan toewerken naar de Brabantse Pijl en de Amstel Gold Race. Maar dit had het hoogtepunt van het voorjaar moeten zijn. Dit moet ik wel even verwerken.”