Nieuws/Sport
1472085203
Sport

Jeroen Kampschreur presteert met vijfde plaats het beste

Nederlandse paralympische skiërs grijpen naast medaille op afdaling

Jeroen Kampschreur raast op hoge snelheid naar beneden, maar het is niet genoeg voor een medaille.

Jeroen Kampschreur raast op hoge snelheid naar beneden, maar het is niet genoeg voor een medaille.

Voor Barbara van Bergen is het weerzien met Peking, de stad waar zij in 2008 – als rolstoelbasketbalster – debuteerde op de Paralympische Spelen, desastreus begonnen. Op de afdaling, het onderdeel waarop zij als zitskister in januari tijdens het WK in Lillehammer nog zilver behaalde, vloog zij er al na enkele bochten uit en miste een poortje. ,,Dit is niet waar je hier voor komt. Na een paar poorten zo op die manier eruit gaan, terwijl je voor je gevoel nog niet eens begonnen bent,”, gaf zij haar teleurstelling na afloop weer.

Jeroen Kampschreur raast op hoge snelheid naar beneden, maar het is niet genoeg voor een medaille.

Jeroen Kampschreur raast op hoge snelheid naar beneden, maar het is niet genoeg voor een medaille.

,,Ik zette net niet goed een bocht in, dan glijd je door en dan is het gelijk eraf. Ik zat meteen aan de verkeerde kant van de poort. Als je wat verder in de afdaling bent, is het ook niet tof, maar dan heb je tenminste deelgenomen, voor mijn gevoel heb ik niet deelgenomen aan de race.”

Drie andere skiërs maakten hun race ook niet af en daar zaten ook crashes tussen. ,,Iedereen heeft te maken met dezelfde omstandigheden, ik heb het gewoon zelf verkloot. Ik weet niet waardoor het gebeurde, daarvoor ga ik de video’s terugkijken, maar als ik dat heb gedaan moet de focus weer ‘aan’ richting morgen en op de Super G maak ik wéér kans. Nu ben ik lamgeslagen en baal er enorm van. Je wilt het beste uit jezelf halen en met een big smile beneden komen. Ik ga nog even in mijn eigen ellende zwelgen en daarna de jongens aanmoedigen. Boven op de piste heb ik al even gevloekt en een traantje gelaten. Daarna zag ik meteen enkele van onze mensen en dan kom je een beetje bij zinnen. Dan weet je dat er ook andere belangrijke dingen zijn in het leven.”

De Nederlandse mannen kwamen vervolgens wel in de buurt van het podium. Jeroen Kampschreur, één van de kanshebbers op een medaille, ging als tweede van start, maar kon niet tippen aan de tijd van zijn concurrent, de Noor Jesper Pedersen. Die werd op zijn beurt afgetroefd door Corey Peters, de Nieuw-Zeelander. Niels de Langen was naderhand op het eerste stuk sneller dan Peters, maar leverde in op het tweede deel en eindigde uiteindelijk als zesde, op 3.56 seconden. Kampschreur werd vijfde, op 2.35 seconden van de hoogste podiumplek.

De Langen had een tweeledig gevoel. ,,Het is voor mij een topresultaat, zesde op de downhill op de Spelen. Maar onderweg had ik het gevoel dat ik sneller was. Dat klopte ook, ik was twee seconden sneller dan de laatste training, maar een aantal anderen bleek ook sneller te gaan. Ik denk dat Corey zichzelf ook heeft verbaasd. Op het laatste stuk verliezen wij tijd, dan is het vooral glijden en daar zijn andere jongens beter, omdat zij gewicht van top tot teen hebben en wij alleen in ons bovenlichaam (Kampschreur en De Langen missen hun benen, red.). Maar ik ben tevreden en het is fijn dat de eerste race er op zit. Morgen de Super G en vooral de laatste onderdelen liggen mij het meest, dus het kan nog beter vanaf nu.”

Floris Meijer begon goed, maar vloog even later uit de bocht en zag zijn eerste race op de Paralympische Spelen voortijdig beëindigd. Voor Jeffrey Stuut was er bij het staand skiën een zeventiende plaats, op bijna zes seconden van de winnaar.