1480914
Schaatsen

'Anders laten ze een heel erg goede rijder thuis'

Verbij hoopt op clementie

Kai Verbij

Kai Verbij

Een scheurtje in de adductor, een spier aan de binnenkant van zijn rechterbovenbeen, kost Kai Verbij mogelijk deelname op zijn favoriete 1000 meter tijdens de Olympische Spelen van Pyeongchang. 

Kai Verbij

Kai Verbij

De schaatser van Plantina start vanwege de blessure, opgelopen tijdens zijn derde start op de 500 meter van het Olympisch Kwalificatie Toernooi, vrijdag niet op zijn favoriete afstand, de kilometer. Verbij hoopt stiekem dat de selectiecommissie van de KNSB de blessure beschouwt als een calamiteit en hem daarom een aanwijsplek gunt op het langste sprintnummer. ,,Voorlopig rest me weinig dan geduldig af te wachten. Ik ben wel van mening dat ze een heel erg goede rijder thuis laten als ik in Pyeongchang de 1000 meter niet mag rijden.’’

De kans dat hij op clementie van de keuzeheren kan rekenen, acht de sprinter erg klein. ,,Ik hoop natuurlijk op een aanwijsplek, maar dat is uiteindelijk aan de selectiecommissie van de KNSB. Wie er ook op de derde plek eindigt op de 1000 meter zal zo’n eventuele toewijzing aan mij uiteindelijk juridisch bevechten. Eerlijk gezegd snap ik dat ook wel. Ik zou vermoedelijk exact hetzelfde gedaan hebben als ik in die positie had verkeerd.’’

Verbij liep het kwetsuur op tijdens de start van de 500 meter. Door de dubbele valse start van zijn directe tegenstander Dai Dai Ntab, die zichzelf daarmee buitenspel zette voor een olympisch startbewijs, forceerde de half-Japanse schaatser zich bij de derde poging. 

,,Mijn lichaam stond zó op spanning dat dit blijkbaar kan gebeuren. Ik voelde al meteen dat er iets mis was, al had ik eerst het idee dat er iets mis was met mijn lies. Na een meter of dertig à veertig dacht ik zelfs dat het beter was om te stoppen. Tegelijkertijd schoot het in een flits door mijn hoofd dat ik helemaal niets zou hebben als ik mijn benen stil zou houden. Ik besloot uiteindelijk om mijn rit uit te rijden door te compenseren met mijn linkerbeen. Dat bleek uiteindelijk genoeg. 

Kai Verbij

Kai Verbij

Nader onderzoek wees uit dat de kwetsuur ernstiger was dan aanvankelijk gedacht. ,,Ik hoopte dat het een acute verkramping was, maar met een spierscheuring hadden we geen rekening gehouden. Normaal gesproken kun je met zo’n blessure namelijk geen 500 meter uit rijden, Het is dus eigenlijk een wonder dat ik nog zo’n tijd op de klokken heb kunnen zetten.’’

Zijn 34,81, goed voor de tweede plek, was een knappe tijd, gebood de eerlijkheid Verbij te bekennen. ,,Dat ik niet juichend over de streep kwam, werd veroorzaakt door de paniek die zich na de race van mij meester maakte. Ik had geen idee hoe ernstig de blessure was. Tegelijkertijd wist ik dat het nog veel harder had gekund. Ik had echt het gevoel dat ik een 34,4 of 34,5 op de klokken had kunnen zetten. Ik was namelijk écht topfit.’’

Voor een volledig herstel van de blessure staat, volgens medici, een periode van rond de vijf weken. Verbij prijst zich gelukkig dat de periode tot het begin van de Winterspelen zo’n tijdspanne beslaat. ,,De Olympische Spelen halen gaat wel lukken. Ik kan een duurtraining afwerken, ik kan schaatsen en ik kan fietsen op tachtig procent van mijn kunnen. Ik mag mijn rechterdijbeen alleen niet de volledig honderd procent belasten. Die blessure kan alleen maar verergeren als ik iets heel erg stoms doe.’’   

Verbij heeft inmiddels twee strepen gezet, door de EK afstanden van begin januari in het Russische Kolomna en de daaropvolgende World Cup in het Duitse Erfurt.’’ Ook de NK sprint, eind januari, is geen haalbare kaart. ,,Ach, we bekijken alles met een optimistische blik en gaan er van uit dat het allemaal op tijd goed komt. Mijn grote angst is alleen dat die 1000 meter voor mij onbereikbaar blijft. Op die afstand was de kans op goud voor mij het grootst. Veel groter dan op de 500 meter.’’