Nieuws/Sport

Blog Carolijn Brouwer

15 zeildagen om de winst te pakken

Carolijn Brouwer (44) zeilt haar derde Volvo Ocean Race. Na twee eerdere deelnames in vrouwenteams is zij nu een belangrijke schakel in het mixed Frans-Chinese Dongfeng Raceteam. Speciaal voor de Telegraaf schrijft zij elke twee weken een blog over haar deelname aan de zwaarste oceaanzeilrace ter wereld.

Bij de finish van de afgelopen achtste etappe hebben we meer dan een halve dag liggen dobberen in de transitiezone, op zoek naar de Noordoostenwind. Scallywag lag 100 mijl achter, zij hebben maar 20 minuten in die zone gelegen. Zes uur stilliggen terwijl de anderen veel harder gaan, dan tikt dat aan. Met onze snelheid en onze beslissingen is niks mis. We hebben deze etappe steeds netjes en solide gevaren. De laatste 15 mijl hadden we 1,6 mijl voorsprong op Brunel, 6 op Mapfre. We voeren in zeven knopen wind, als je dat vasthoudt, dobber je als eerste over de finish. Maar helaas, toen kwam het gordijn met mist over ons heen en verdween de wind. Dat heeft ons de nek omgedraaid.

Na de transitiezone haalden we onze normale snelheid niet, we halen meestal minstens de windsnelheid. Nu voeren we twee knopen langzamer dan Mapfre en Brunel. Dan gaat iets tussen de oren zitten. Je gaat piekeren en vraagt je af: hangt er misschien iets onder de kiel? Maar je zag niks, het was mistig. Dan gooien we de boot schuin om de kiel zichtbaar te maken. We laten iemand aan een val zakken die dan met een zaklamp de kiel kan bekijken. In 5 knopen wind is het best lastig om de boot goed te laten hellen en we zagen niets. Toen hebben we besloten Kevin voor inspectie overboord te zetten, in zijn wetsuit, want het was koud. Hij sprong over de boeg met een zaklamp, ging kijken en voelen, maar zag weer niets. Toen hij weer aan boord kwam, voelden we ineens weer de normale snelheid. We zullen nooit weten wat het was, maar dit gaf Brunel wel de kans om ons te passeren. We zijn wezen doorknokken tot het einde, je blijft geloven dat je dat zuchtje wind pakt dat de ander niet heeft. Maar het was nachts en mistig. Het schijnt zelfs dat er veel supportersboten op het water waren, maar die hebben we niet eens gezien. Als je dan hoort dat Mapfre op een mijl voor de finish Brunel nog passeert, is dat voor ons als klassementsleider het allerergste scenario. Iedereen baalde, want de koppositie was kwijt. Positief is hoe iedereen het nu weer oppakt. We zijn klaar voor de volgende etappe en meer gemotiveerd dan ooit.

Er valt wat voor te zeggen om de finish bij dit soort lastige aankomsten te verleggen of de race in te korten. Maar inkorten van etappe is in de historie nog nooit gebeurd. Dat kan alleen vanwege veiligheidsomstandigheden. In Cardiff is het een na grootste tijverschil ter wereld, dat kan wel tot 9-13 meter oplopen. Waarschijnlijk krijgen wij ongeveer 8-9 meter voor onze kiezen, dat is heel veel. Als daar een storm staat, westelijk, tegen de uitgaande stroom in, dan is het gevaarlijk aankomen door zo’n smal stukje water. Als dat soort extremen zich niet voordoen, is er eigenlijk geen reden om in te korten. Een scoringgate is dan een goede tussenoplossing. Je zou buitengaats een finishgate kunnen neerleggen voor de etappewinst. Vervolgens geef je nog een extra punt voor de boot die het eerst in de haven aankomt. Onze Fransen vinden dat absurd, die finishen in de Figaro ook altijd in havens met stroming en windstiltes. Ze hebben verhalen over dat ze 17e werden terwijl ze voorop binnenvoeren. Het hoort bij het zeilen, de ene keer zit het mee, de andere keer tegen. Cardiff zou weer zo’n rare finish kunnen opleveren en Gotenburg idem.

De race loopt op zijn eind, maar het is spannend nu we maar drie punten achterstand op leider Mapfre hebben. Er zijn nog maar ongeveer 15 zeildagen over om de winst te pakken, maar er is nog 30% van de punten te verdelen. Bij onze weer- briefing hoorden we dat de oceaanoversteek naar Cardiff er niet heel Atlantisch uitziet, in elk geval niet zoals uit de folder over Atlantische oversteken. Dat komt door een groot hogedrukgebied, dat haalt ons waarschijnlijk in, dus dat voorspelt een moeilijke etappe van 8-9 dagen. Daarna nog een paar dagen naar Gotenburg en een paar dagen naar Den Haag. Dan gaan we feestvieren. De leukste etappe wordt die naar Scheveningen maar de komende naar Cardiff, voor de dubbelepunten, die gaan we winnen.