Nieuws/Sport

Climax in Volvo Ocean Race

Afscheid lonkt voor zeeheld

In de laatste etappe van de Volvo Ocean Race zijn nog drie boten in de strijd om de eindzege. Als Team Brunel morgen als eerste in Den Haag aankomt, gaat de droom van schipper Bouwe Bekking in vervulling. Dertig jaar lang zeilde Bekking over de wereldzeeën. Na zeven pogingen wil hij in Den Haag alleen als winnaar afscheid nemen.

AMSTERDAM In de spiegels van zijn rivalen zag Bouwe Bekking zichzelf terug. Hij was niet ontevreden. ,,We waren voor de Volvo Ocean Race op een foto-shoot in Göteborg. De andere twee schippers oogden vermoeid. Ik zag er nog fris uit. Daarom kijk ik uit naar Den Haag. Wij gaan winnen, 99% kans.”

Waarmee Bouwe Bekking zijn afscheid tegemoet vaart. Zeven keer greep hij naast de eindzege van de uitputtingsslag. Op de oceanen overleefde de Deventenaar (55) in ruim dertig jaar tijd orkanen, tropische cyclonen, gemene stromingen en verraderlijke windstoten. Maar ook extreme kou en verzengende hitte en zelfs schipbreuk. Tijdens zijn verblijf op de wereldzeeën verloor hij zijn ouders. Tijdens een eerdere race zijn moeder, in december zijn vader. Bouwe Bekking ontbrak bij de uitvaart. Het lot van een zeezeiler. De wind wacht niet. En Bekking ook niet.

De ene procent kans die hij zijn laatste twee concurrenten schenkt, is vooral een teken van respect. Wie kent de route tussen Göteborg en Den Haag, waar de vloot morgen aankomt, beter dan de schipper van Team Brunel? Bovendien zit zijn bemanning in de flow. Van de laatste vier etappes won de equipe van Bekking er drie en werd een keer de tweede plaats behaald. Samen goed voor 42 van de 44 beschikbare punten. En een boot vol zelfvertrouwen.

Zeven keer greep Bekking naast de hoofdprijs. Maar juist nu, nu de eindzege na 45.000 zeemijlen (83.000 km) voor het grijpen ligt, zegt hij zonder brok in zijn keel: ,,Mijn achtste race gaat hopelijk de boeken in met mij als winnaar. Waarschijnlijk stop ik dan als schipper en ga ik mij bij een team aan de wal aanbieden.”

In de finalerace naar Den Haag is zijn team het team to beat. Bekking: ,,Dat is beter dan de rode boten (Mapfre en Dongfeng, red.) , die meer te bewijzen hebben. Iedereen bij ons heeft een goed gevoel. We kunnen trots zijn hoe we ervoor staan en hebben waanzinnige stappen gemaakt. Uiteindelijk valt alles op zijn plek en nu gaat het gewoon goed. Het is lekker als je zoveel punten pakt. Het zegt iets over de capaciteiten van het team en over de leercurve. We hebben niet het grootste budget, maar iedereen sluit uitstekend bij elkaar aan.”

,,Dieptepunt was de eerste etappe. Een na laatste! Bij de finish zeiden we destijds dat we dat ene punt dat we op dat moment wonnen op Turn The Tide nog wel eens heel hard nodig zouden kunnen hebben. Dat blijkt nu. We moesten toen vechten om niet laatste te worden. Dat lukte. Langzaamaan zijn we naar boven gaan kijken. Misschien kunnen we tweede, misschien eerste worden. In Newport werden we nog op de streep door Mapfre verslagen. In Cardiff werd duidelijk dat we voor de eerste plaats konden gaan. Nu hebben we een goed uitgangspunt. We weten dat we laat, misschien wel te laat zijn begonnen. Zes dagen voor de start zeilden we voor het eerst als team samen. De anderen zoals Akzo waren al een jaar van tevoren bezig, ook Mapfre en Dongfeng waren al maanden op het water. Maar een team worden heeft zijn tijd nodig. Het duurde langer dan verwacht, maar we hebben het uitstekend onder de knie gekregen. Aan de resultaten kun je zien dat we enorm zijn gegroeid. De jongeren aan boord hebben een andere kijk op het leven, die moet je goed blijven aansturen. Dat hebben ze prima opgepakt en daar heeft Anje Marijcke van Boxtel als teamcoach een belangrijke rol in gespeeld. Mijn jonge zeilers hebben veel in hun mars. Peter Burling heeft de America’s Cup en goud op de Olympische Spelen gewonnen. Peter is een man van de toekomst, dat roept iedereen. Maar ook Louis Balcaen zou een eigen campagne kunnen leiden. Abby Ehler, een van de twee vrouwen aan boord, heeft die leiderscapaciteiten ook.”

Wat is leiderschap? ,,Dat is moeilijk om te zeggen, maar in ieder geval moet je alle teamgenoten waarderen en ze de leiding geven over het gebied waar ze voor verantwoordelijk zijn. Leiderschap kun je leren, maar de ene persoon is anders dan de andere. Je moet stappen durven maken, de een durft dat eerder dan de andere. De sleutel van ons succes is dat we blijven leren. We leren van onze fouten en van de punten die we zouden kunnen verbeteren. Voorbeeld? We varen nu 6 tot 7 procent harder dan in de eerste etappe. Dan wordt 16 knopen ineens 17 knopen. Ook in de communicatie hebben wij veel geleerd.”

Zijn geloof in eigen kunnen is de sterkste eigenschap van Bekking. Dat komt bij het verwerken van tegenslagen goed van pas. Eind maart sloeg John Fisher, een goede vriend, ten westen van Kaap Hoorn overboord. De 48-jarige Brit werd niet meer teruggevonden. Na zeven uur staakte Team Scallywag de speurtocht. Bekking: ,,Dat zijn vreselijke dingen. Voor het overlijden van mijn moeder had ik alle scenario’s goed doorgesproken met mijn zus. Het zijn niet de makkelijkste keuzes om voor de wedstrijd te kiezen, maar wel keuzes die je als topsporter moet maken. Mijn vader was 90, had een fantastisch leven gehad. Als iemand dan overlijdt, hoort het erbij.”

,,Het verliezen van John Fisher is een drama. Het is de angst van alle schippers. Daarom zeg ik altijd: ‘Eerst veilig aankomen, dan pas kun je aan een overwinning denken.’”

In Den Haag komt er wellicht een einde aan het tijdperk Bouwe Bekking. De levende legende die net zolang bleef vechten tot hij de Volvo Ocean Race had gewonnen. ,,Als ik niet win, moet ik overleggen met mijn vrouw en mijn team. In ieder geval zal de Koning ook van de partij zijn. Ik zal hem vertellen dat zeilen een fantastische sport is en dat zo’n finish in Den Haag pure promotie is voor Nederlands als maritieme natie.”