Sport/Tour de France

Kruijswijk: geen Superman, wel ’n leeuw

Steven Kruijswijk tijdens zijn dappere solo richting de top van de Alpe d'Huez.

Steven Kruijswijk tijdens zijn dappere solo richting de top van de Alpe d'Huez.

AFP

Vrij kwiek nog, voor iemand die 69 kilometer solo aan kop had gereden, stapte Steven Kruijswijk hotel Le Pic Blanc in.

Steven Kruijswijk tijdens zijn dappere solo richting de top van de Alpe d'Huez.

Steven Kruijswijk tijdens zijn dappere solo richting de top van de Alpe d'Huez.

AFP

Een uur na de finish van de twaalfde Tour-rit begon steeds meer tot hem door te dringen dat zijn heroïsche aanval op l’Alpe d’Huez een andere beloning verdiende dan ’slechts’ die van meest strijdlustige renner.

„Het was een mooie solo, maar ik baal dat ik die niet af heb kunnen maken. Ik had al een behoorlijke inspanning geleverd en dan komen ze er toch nog overheen. En dan zie je, ik ben geen Superman.”

Kruijswijk had in de beginfase van de rit Robert Gesink bij zich om hem te assisteren. „Ik heb nog wat werk voor hem kunnen doen en toen ging hij er opeens vandoor. Dan kun je zeggen dat het wat vroeg was, maar ik ben vooral trots dat hij gekoerst heeft als een leeuw”, aldus Gesink.

Steven Kruijswijk wordt gehuldigd als meest strijdlustige renner van de dag.

Steven Kruijswijk wordt gehuldigd als meest strijdlustige renner van de dag.

AFP

Er schoot bij Kruijswijk van alles door zijn hoofd. Ja, dat hij na deze dag de leider zou zijn van de Tour de France, zoals hij dat twee jaar terug ook in de Giro was. En dat hij de koninginnenrit van deze Ronde van Frankrijk zou gaan winnen en daarmee na bijna dertig jaar Gert-Jan Theunisse zou opvolgen als de laatste Nederlandse winnaar op l’Alpe d’Huez.

Met een maximale voorsprong van ruim zes minuten leek het daar lange tijd naar uit te zien. „Op dat moment begon ik er wel in te geloven, maar ik wist ook dat ik niet meer de frisse benen had van eerder in de koers.”