Sport/Wielrennen

Veelzijdige Limburger toont op WK in Innsbruck aan dat hij ook bij sterkste eendagsrenners kan horen

Het fenomeen Dumoulin: ’Dit heb ik nog nooit laten zien’

Tom Dumoulin is bezig aan de zware beklimming van Höll.

Tom Dumoulin is bezig aan de zware beklimming van Höll.

EPA

INNSBRUCK - Dat Tom Dumoulin kan tijdrijden is al jaren bekend. Met de eindzege in de Giro d’Italia bewees hij vorig jaar dat hij grote rondes kan winnen. In de afgelopen Tour de France demonstreerde hij bij de beste klimmers van de wereld te horen. En op het WK in Innsbruck kreeg de Maastrichtenaar de bevestiging dat hij ook bij de sterkste eendagsrenners kan horen. „Dit heb ik inderdaad nog nooit in een klassieker laten zien”, erkende hij voorbij de finish.

Tom Dumoulin is bezig aan de zware beklimming van Höll.

Tom Dumoulin is bezig aan de zware beklimming van Höll.

EPA

Soms lijkt hij het zich nog niet te realiseren. Tom Dumoulin is een fenomeen op de fiets. Een zeldzaam talent waar er maar eens in de zoveel jaren een van wordt geboren. Iemand die zichzelf kan overtreffen en die de mentale kracht heeft om over de grootste teleurstellingen heen te stappen.

Naar eigen zeggen zat Dumoulin afgelopen woensdag in de tijdrit nog compleet mislukt op de fiets en sprak hij over een totale offday. Ondanks die slechte dag was hij goed genoeg om zilver te winnen, maar het was ook een beproeving die de twijfels bij hem deden rijzen dat het drieluik Giro-Tour-WK misschien toch iets teveel van het goede was. Toch liet hij zich zondag bij de wegwedstrijd weer zien.

Gevecht

Dee monsterlijke klim Höll van de Gramartboden op 11 kilometer van de streep met stijgingspercentages van liefst 28% was het spektakelstuk van de koers. Kruipend baanden de toppers zich een weg naar boven. Het was een gevecht om de crank millimeter voor millimeter in beweging te houden. Explosieve renners als Julian Alaphilippe en Gianni Moscon ontploften, terwijl de inhoud van Alejandro Valverde, Michael Woods en Romain Bardet de doorslag gaf. En dan was er de taaiheid van Dumoulin. Onderaan de klim had hij niet de versnelling in de benen, maar hij beschikte wel over de kracht en de vechtlust om door te blijven gaan.

Tom Dumoulin zit na de finish helemaal stuk.

Tom Dumoulin zit na de finish helemaal stuk.

Raymond Kerckhoffs

Nadat hij op 1,5 kilometer van de streep bij de drie kwam, deed Dumoulin in de straten van Innsbruck alles goed. Hij sloot niet direct aan bij het drietal, maar bleef op enkele meters hangen om zo een finale-demarrage te plaatsen. Onder het vod van de laatste kilometer dacht hij die kans te zien, maar Valverde doorzag dat plan nog voordat het tot uitvoering was gekomen. „Toen ik bij die drie kwam was niet alleen het beste eraf, maar alles was eraf. Ik wist dat ik een goede kans had om nog bij die drie te komen, maar ik wist dat de kans dan ook groot was dat ik de minste van de vier zou zijn.”

Sprint

Waar Valverde met een lange sprint oppermachtig wereldkampioen werd, kon Dumoulin zich niet op het podium sprinten. „Vierde van de vier, dat is niet waar je op hoopt. Achteraf kan ik alleen maar concluderen dat ik te laat kwam aansluiten. Dat de drie besten al vooraan reden. Natuurlijk baal ik van de gemiste medaille, maar ik kon echt niks meer.”

Zijn grote winst van dit WK is echter dat hij nu weet wat hij allemaal wél kan in een eendagswedstrijd. Dat hij ook in deze discipline fenomenaal kan zijn. „Ja, ik hoop dat deze prestatie mogelijkheden biedt”, bleef hij zoals altijd bescheiden.

Bekijk meer van