Nieuws/Sport
2643400
Sport

UFC-ster wolf in schaapskleren

De wil van McGregor is wet

Alles in de wondere wereld van Mixed Martial Arts heeft zijn prijs. Nou ja, bijna alles dan. Miljoenen fans van het kooivechten leggen vandaag grif geld neer om het wereldtitelgevecht in het lichtgewicht van de Ultimate Fighting Championship (UFC) tussen Conor McGregor en Khabib Nurmagomedov thuis via pay-per-view te kunnen volgen. En dat terwijl hun meest besproken confrontatie buiten de ring al sinds april van dit jaar met een paar simpele muisklikken gratis en voor niets op internet te bekijken valt.

Het is een hedendaagse versie van Stanley Kubrick’s A Clockwork Orange. Onvoorspelbare beelden die de kijker als een magneet naar het scherm trekken. Een witte bus, waarvan de blauw getinte ramen helder oplichten. Een groep bloeddorstige mannen, die oorlogszuchtige kreten slaakt en jacht maakt op een van de passagiers. Angst is voelbaar. Wraak en woede liggen onvermijdelijk in het verschiet.

Uitzinnig van razernij slaat deze leider van de groep vervolgens met zijn blote handen op de bus. Wat zijn het voor ‘motherfuckers’ en ‘pussies’ die niet naar buiten durven te komen, schreeuwt hij. Het is het moment waarop dezelfde scène voor de kijker wordt getoond vanuit het perspectief van de passagiers. Vechter Michael Chiesa kijkt met een bebloede hoofdwond naar de collectieve woestheid buiten de bus. Die roodharige baard. Dat accent. Onmiskenbaar. ,,It’s Conor McGregor! What the fuck is wrong with him?’’

De 30-jarige Ier is de onbetwiste ster van de UFC, ’s werelds grootste organisator van kooigevechten. Op 5 april van dit jaar duikt hij uit het niets op in een grote laad- en losruimte onder sportarena Barclays Center in New York. Met een twintigtal landgenoten is hij kort daarvoor door het beveiligingscordon gebroken, op zoek naar Khabib Nurmagomedov. De 30-jarige Rus bereidt zich in het stadion in Brooklyn voor op een titelgevecht van de UFC tegen de Amerikaan Max Holloway en is met een witte bus nietsvermoedend op weg naar de persconferentie. Nurmagomedov heeft een woordenwisseling (VIDEO) gehad met McGregors teamgenoot Artem Lobov. En dat moet worden vergolden.

Het gevecht tussen Khabib Nurmagomedov en Conor McGregor belooft het grootste MMA-gevecht ooit te worden.

Het gevecht tussen Khabib Nurmagomedov en Conor McGregor belooft het grootste MMA-gevecht ooit te worden.

Het zijn momenten waarop McGregors ware aard naar boven komt en alleen de wetten van de straat gelden. Met een jaarinkomen van 88 miljoen dollar mag hij na bokser Floyd Mayweather Junior en de voetballers Lionel Messi en Cristiano Ronaldo dan ’s werelds bestbetaalde sportman van 2018 zijn, iemand die opgroeide in een achterstandswijk van Dublin lost problemen nu eenmaal op met de vuisten. Een triomfantelijk ‘Woohoo!’ klinkt uit zijn mond als te zien is hoe McGregor zich na de aanval juichend uit de voeten maakt. Het is weinig meer dan een echo uit zijn kansarme jeugd.

Deze deuk kan er ook nog wel bij in zijn toch al gebutste reputatie. McGregor heeft kort daarvoor zijn wereldtitel verloren, omdat hij zeventien maanden niet heeft gevochten. Hij vlucht na de aanval op Nurmagomedov aanvankelijk samen met zijn vrienden in een gereedstaande SUV. Omdat er na het incident een arrestatiebevel tegen hem is uitgevaardigd, wordt de privéjet waarmee hij naar Ierland wil terugvliegen aan de grond gehouden. Hij heeft geen andere keuze dan zich aan te geven, voor de rechter spijt te betuigen en de taakstraf van vijf dagen in alle nederigheid te aanvaarden. Dana White, de president van de UFC, noemt McGregor en zijn gevolg ‘een groep gangsters’. Wie het hem hoort zeggen, weet beter. Is er mooiere reclame mogelijk voor het gevecht tegen Nurmagomedov, dat dan al bijna twee jaar op de rol staat?

Als geboren straatvechter is McGregor er trots op voor niemand door de knieën te gaan. Toch maakt de katholiek die ergens diep in de Ierse kooivechter moet schuilen graag een uitzondering voor Onze Lieve Heer. Het verschil tussen in Las Vegas strijden om een kampioensgordel van de UFC en de rest van je leven wegkwijnen in een Amerikaanse gevangenis schuilt soms in de deur van een autobus die op slot blijft, zo bekende hij. ,,Godzijdank had Khabib niet de moed om naar buiten te komen. Anders was de situatie nu heel anders geweest. Dan lag hij tussen zes planken en zat ik voorgoed achter de tralies.’’

McGregor versus Nurmagomedov, vanavond in de T-Mobile Arena in Las Vegas, is het grootste gevecht uit de geschiedenis van de MMA. Door de geruchtmakende aanloop is het de status van strijd om een wereldtitel echter ruimschoots ontstegen. Het is verworden tot een confrontatie tussen het veronderstelde goed en het vermeende kwaad.

Toeval of niet, na diens aanval op Nurmagomedov nodigde Vladimir Poetin deze zomer McGregor hoogstpersoonlijk uit om in Moskou de finale van het wereldkampioenschap voetbal tussen Frankrijk en Kroatië bij te wonen. Wie het opneemt tegen inwoners uit opstandige deelrepublieken als Dagestan, verdient in de ogen van Poetin een behandeling als held.

De beelden waarop beiden elkaar bewonderend omarmen, prijken prominent op McGregors website TheMacLife.com. Op Instagram stak bijna eentiende van zijn 26,3 miljoen volgers het virtuele duimpje op bij het zien van zoveel welgemeende vriendschap. Geef ze eens ongelijk, zei McGregor daarover. ,,Poetin is een van de grootste wereldleiders uit de geschiedenis.’’

De gemeenschappelijke vijand verenigt een gewezen loodgieter en een zelfvoldaan staatshoofd. Het lijkt Poetin allerminst te zinnen dat de wieg van Nurmagomedov, Ruslands grootste vedette in de MMA en de eerste islamitische superster van de UFC, uitgerekend in Dagestan stond. In de stad Sildi groeide hij op te midden van een opstandige bevolking, aangevuld door radicale Tsjetsjeense fundamentalisten en separatisten die hun geboortegrond ontvluchtten en naar het buurland reisden. Het is al jaren een explosieve cocktail. In geen enkele andere Russische deelrepubliek vinden zoveel terroristische aanslagen plaats als in Dagestan.

Khabibs vader Abdulmanap verdiende in het noorden van de Kaukasus zijn brood als worsteltrainer. Voor lafaards was in zijn perceptie geen plaats. Om dat te bewijzen, liet Abdulmanap zijn zoon op negenjarige leeftijd vechten tegen een berenwelp. De videobeelden van die strijd moesten het tastbare bewijs vormen dat de kleine Khabib een echte strijder is. Het ritueel herhaalde zich zeventien jaar later, al nam de inmiddels volwassen UFC-vechter het in 2014 naar goed Dagestaans gebruik op tegen een volwassen, gemuilkorfde beer. Een betere proeve van mannelijkheid was er in de ogen van Abdulmanap niet.

Deze heldenmoed ging niet onopgemerkt voorbij aan de door de familie Nurmagomedov bewierookte Tsjetjeense rebellenleider Ramzan Khadirov. De gevreesde vrijheidsstrijder, die sinds 2007 met ijzeren vuist strijdt voor afscheiding van Rusland en daarbij ook zijn eigen volk niet ontziet, zag in rijzende ster Khabib het ideale uithangbord voor zijn idealen. In ruil voor financiële ondersteuning van de bebaarde dictator schitterde Khabib daarop meermaals in diens propagandafilmpjes. Op internet circuleren foto’s waarop beiden poseren in de moskee, voorzien van een veelzeggende tekst. ‘Samen zijn we sterker.’

Voor de door Poetin ingepalmde McGregor is Khabib daarmee de belichaming van het kwaad. En daar weet de Ier, niet gehinderd door enige geopolitieke kennis van zaken, wel raad mee. Waarom, zo vroeg hij zich meermaals publiekelijk af, nam Nurmagomedov nooit de gelegenheid te baat om Khadirov om te brengen en zijn volk zodoende te bevrijden van diens juk?

,,Zo’n lafaard verdient een passende straf. Ik ga Khabib verslaan uit naam van het Tsjetjeense volk’’, kondigde hij vol bravoure aan. ,,Khadirov is een dictator. Khabib toont alleen maar respect voor hem uit angst. Ik hoef niemands kont te likken om betaald te krijgen. Hij wel.’’

Het is McGregor, alias The Notorious, ten voeten uit. Zuigen. Sarren. Schelden. Vloeken. Tieren. Beledigen. Provoceren. Het vormt zijn standaardrepertoire in de aanloop naar een groot titelgevecht. Het onberispelijke driedelige pak waarin hij zich bij gelegenheid steevast presenteert, bevestigt zijn reputatie van wolf in schaapskleren.

Kleine rat. Wezel. Lachtertje. Nobody. Lafaard. Stuk vuilnis. Het is slechts een kleine greep uit de eindeloze reeks kwalificaties die hij ditmaal ook Nurmagomedov geeft. Dat zijn tegenstander in al zijn 26 gevechten als winnaar tevoorschijn kwam en hij er zelf drie van de 24 verloor, doet daar niets aan af. ,,Ik ben klaar voor deze oorlog.’’

Om de vrome moslim Khabib nog meer te tarten, zette McGregor tijdens een van de laatste persconferenties een fles Proper Twelve voor zich op tafel. Ierse whiskey die hij onlangs op de markt bracht. McGregor vroeg om twee lege glazen, schonk deze vol met zijn eigen sterke drank en reikte Khabib er een aan. Toen deze uit naam van zijn geloof bedankte, sloeg de Ier het glas zelf in één klap achterover.

Khabib toonde zich daarmee principiëler dan White, die eveneens aanwezig was bij het persmoment. De grote baas van de UFC, die McGregor een half jaar eerder nog ‘een misdadiger’ noemde en zich hardop afvroeg of de doldwaze Ier soms aan de drugs zat, nam het glas whiskey dat ook hem door McGregor werd aangeboden in dankbaarheid aan. Hij bracht zelfs een toost uit op het gevecht tussen hem en Nurmagomedov. White kon niet anders, lachte de Ier vals vanachter de tafel. Proper Twelve is immers sponsor van het titelgevecht dat daarmee een zo mogelijk nog dubieuzer karakter krijgt.

McGregor onderstreepte daarmee eens te meer zijn bijzondere status in het Mixed Martial Arts, de sport waarin normen en regels er vooral lijken om gebroken te worden. Het is zijn habitat. Hoe wettelozer de wereld, hoe meer hij zich er thuis voelt.