2865313
Wielrennen

Belgische wielrenner fietst weer na maanden in coma

Broeckx: ’Alsof ik opnieuw was geboren’

Een foto van Stig Broeckx van voor zijn val.

Een foto van Stig Broeckx van voor zijn val.

Stig Broeckx belandde in mei 2016 na een val met een motard in de Ronde van België in een vegetatieve coma. Er werd gevreesd voor het leven van de wielrenner, maar in december ontwaakte hij gelukkig weer. Terugkeren in de koers heeft hij uit zijn hoofd gezet, maar de 28-jarige Belg werkt momenteel keihard aan zijn herstel om uiteindelijk weer zelfstandig door het leven te kunnen gaan.

Een foto van Stig Broeckx van voor zijn val.

Een foto van Stig Broeckx van voor zijn val.

Van de periode dat hij in coma lag kan hij zich niets meer herinneren, zo vertelt hij in een groot interview in de Belgische krant Het Nieuwsblad. „Nee, helemaal niets. Dat is heel raar. Je wordt wakker en je weet werkelijk niets meer. Ze vertelden mij dat ik in coma had gelegen, maar wat dat wilde zeggen? Het was alsof ik opnieuw geboren was. Zo voelde het. Ik kende geen gezichten, wist niet dat ik coureur geweest was. Niks.”

Langzaam maar zeker begon hij zich echter weer dingen te herinneren. „Het veranderde toen mijn vriendin foto’s en brieven meenam en die aan een koord tegen de muur ophing. Toen zijn er beetje bij beetje zaken beginnen terug te komen. Maar van de laatste vijf jaar voor mijn val ben ik nog altijd veel vergeten. Zo wist ik niet meer dat mijn vriendin en ik een huis gekocht hadden. Ze spraken over naar huis gaan en dan dacht ik altijd dat het over de boerderij van mijn ouders ging.”

Sommige dingen weet hij vreemd genoeg nog wel. „Toen ik voor het eerst weer thuis kwam, voelde dat heel vreemd aan. Maar ik had altijd mijn eigen plaats in de zetel gehad, in de hoek, en dat wist ik op de een of andere manier nog wel. Het was de enige plek waar ik wilde zitten. Hetzelfde aan tafel bij mijn ouders. Ik zat altijd naast mijn moeder. Toen ik er voor het eerst terugkwam, wist ik direct: dat is mijn plaats hier. Raar, hé?”

Door hard te trainen gaat Broeckx letterlijk en figuurlijk met stappen vooruit. „Ik haat het om beperkt te zijn. Dat was vooral in het begin. Ik zat in een rolstoel en stapte traag met een rollator. Hoe meer ik kan, hoe meer ik opnieuw de oude Stig word. Stilaan kan ik weer doen waar ik goesting in heb. Ik hoef niet meer voortdurend geholpen te worden.”

Broeckx maakt onlangs zelfs een ritje op de mountainbike. „Dat was onbeschrijflijk. Het plezantste dat er is. Dat gevoel van vrijheid. Al had ik bij het opstappen en stoppen nog wat hulp nodig. Die liefde voor de fiets was onmiddellijk terug. Ik merkte het meteen aan mijn lichaam: dit was iets wat ik vroeger goed kon. Alsof mijn lijf dat nog wist.”

Terugkeren in het profpeloton is volgens Broeckx geen reëel doel. „Als ik eerlijk ben, weet ik dat dat niet meer gaat lukken. Nee, dat wordt lastig. Onmogelijk.”