2955991
Autosport

Zwaar gecrashte F3-coureur: ’Mirakel dat ik leef’

Sophia Flörsch tijdens een interview.

Sophia Flörsch tijdens een interview.

Het is pak ’m beet vijf weken geleden dat autosportfans over de hele wereld met ingehouden adem aan het afwachten waren. De op dat moment nog 17-jarige Sophia Flörsch was die dag tijdens de Grote Prijs Formule 3 van Macau met een onwaarschijnlijke snelheid gecrasht.

Sophia Flörsch tijdens een interview.

Sophia Flörsch tijdens een interview.

De piepjonge Duitse pilote overleefde het ongeval, maar herstelt momenteel nog van twee breuken in haar wervelkolom die ze bij de crash opliep. „Eind februari wil ik weer in de wagen zitten”, zei Flörsch tijdens een interview met de BBC. Want ambitieus is ze absoluut: de Duitse droomt ervan de eerste vrouwelijke wereldkampioen ooit te worden in de Formule 1.

Het verschrikkelijke ongeval gebeurde vlak voor de Lisboa-bocht. Flörsch raakte de bolide van een concurrent en werd zo de lucht in gekatapulteerd, waarna ze achterwaarts door de hekken vloog en meteen tot stilstand kwam tegen een marshalpost. Sensoren in de bocht registreerden een snelheid van 276,2 kilometer per uur. Angstaanjagend, maar Flörsch liep wonderbaarlijk genoeg ’alleen’ twee gebroken wervels op. Zenuwschade had de Duitse gelukkig niet. Behalve Flörsch raakten ook mederijder Sho Tsuboi, één marshal en fotografen Chan Weng Wang en Minami Hiroyuk gewond. Na een negen uur lange operatie aan de twee gebroken botten in haar wervelkolom is de Formule 3-pilote inmiddels al enkele weken thuis. Flörsch maakte wel even tijd vrij voor een interview met de BBC.

Herinnering

„Ik voel me goed. Ik kan bijna alles al doen, de pijn wordt elke dag minder”, stelt Flörsch haar fans gerust. „Intussen is mijn revalidatie begonnen. Ik moet weer de kracht in mijn armen en benen terugvinden. Ik mag alleen mijn rug en nek nog niet gebruiken. Het doel is om eind februari, begin maart weer in de Formule 3-wagen te kunnen rijden. Het hangt er natuurlijk van af hoe de botten weer aan elkaar groeien, maar dat is toch het plan.”

„Ik herinner me alles nog van de crash. Het voelde anders aan omdat het zo snel gebeurde”, aldus de Duitse. „Op het moment zelf dacht ik nooit dat het zo’n erge klap zou zijn. Pas toen ik vijf dagen later voor het eerst de videobeelden zag, dacht ik Oké, dit ziet er eigenlijk best wel slecht uit. Ik was verbaasd omdat het in de wagen helemaal niet zo erg aanvoelde. Ik vloog wel, maar het voelde net alsof ik over de baan aan het glijden was. Maar de video ging natuurlijk viral omdat het zo spectaculair was. Ik kreeg zelfs smsjes van Formule 1-teams en ook enkele stuurden me wat: Nico Hülkenberg, Fernando Alonso en Nico Rosberg. Het is waarschijnlijk een mirakel dat ik er nog ben, maar dat is ook de reden waarom ik gelukkig ben.”

Formule 1-droom

Coureurs zijn vaak mensen die zich niet zomaar laten afschrikken als ze een zware crash meemaken. Kijk naar Robert Kubica, de Pool die in 2011 zijn arm verminkte bij een rally-ongeluk en na jaren van vruchteloze pogingen komend seizoen eindelijk weer in de Formule 1 rijdt. „Ik wil nog racen. Mijn vader reisde mee naar Macau, mijn moeder zat thuis. Ze heeft me na het ongeval nooit gevraagd of ik nog wilde racen. Mijn grootmoeder, tantes en ooms stelden die vraag meer. Maar toen ik het hen uitlegde, begrepen ze het. Iedereen die me goed kent, weet dat dit mijn leven is en dat ik zelfs na die crash verder wil gaan.”

En hoe moet het nu verder met de 18-jarige Duitse, één van de weinige vrouwen die misschien kans maakt om ooit een Formule 1-zitje te veroveren? In 2019 wil ze opnieuw in dezelfde klasse racen. „Ik wil racen in de Euromasters, dat tot dit jaar het Europese Formule 3-kampioenschap heette. Hopelijk doe ik dat met Van Amersfoort Racing, het Nederlandse team waarvoor ik ook dit jaar uitkwam en dat ik echt fantastisch vind. We zullen zien hoe het loopt, maar het uiteindelijke doel is succes halen in de Formule 1. En daar misschien wereldkampioen worden. Dat is een groot doel, maar ik kom er elk jaar dichter bij en ik denk dat het mogelijk moet zijn. Ik wil gewoon de beste coureur zijn. Het vrouwelijke gedeelte komt vanzelf wel!”