Sport/Schaatsen
3018980
Schaatsen

Kramer: ’Eindelijk weer gelukt om ouderwets te domineren’

Sven Kramer (m.) tussen Patrick Roest (l.) en Sverre Lunde Pedersen.

Sven Kramer (m.) tussen Patrick Roest (l.) en Sverre Lunde Pedersen.

COLLALBO - Nee, zo klonk het stellig, Sven Kramer had voorafgaand aan het EK allround niet het idee gehad dat hij zichzelf op een of andere manier moest bewijzen. Of, erger nog, dat hij het ongelijk van zijn criticasters diende aan te tonen.

Sven Kramer (m.) tussen Patrick Roest (l.) en Sverre Lunde Pedersen.

Sven Kramer (m.) tussen Patrick Roest (l.) en Sverre Lunde Pedersen.

„Het laatste wat ik krijg van kritiek is motivatie. Iedereen moet voor zichzelf weten wat hij roept. Ik kan maar één ding doen en dat is zo goed mogelijk werk afleveren. Het geeft me heel veel voldoening dat ik eindelijk weer dat ouderwetse gevoel heb te domineren. Een tactisch plan maken, dat uitvoeren, aanvallen en vervolgens na vier afstanden concluderen dat het allemaal gelukt is.”

Onbezonnenheid

Met afstandszeges op de 1500 en 5000 meter legde Kramer het fundament onder zijn titel. Op de afsluitende tien kilometer, die hij aanving met 2,36 seconden voorsprong op Roest, stond de sluwe vos in hem op. In geen enkel opzicht wekte de Friese veteraan ook maar de indruk geteisterd te worden door welke rugpijn dan ook. Kramer speelde met Roest als een kat met een muis, al wist de partij die zo lang onderop lag op het laatst toch te ontsnappen. In zijn jeugdige onbezonnenheid sloot Roest de 10.000 meter af met een slotronde 29,3. Het leverde hem, in 13.26,45, de dagzege op. Het verschil met Kramer bedroeg slechts 0,43 seconden, bij lange na niet voldoende voor een coup.

Het stemmetje in Kramers hoofd kreeg daarmee gelijk. Nooit, zo bezwoer hij, had hij de hoop opgegeven ooit nog eens een allroundtoernooi op zijn naam te kunnen schrijven. „Ik heb meer in mezelf geloofd dan veel mensen denken. Weet je, ik kan heel hard rijden als ik goed in vorm ben. Dan moet alleen alles wel op zijn plek vallen. Zoals dit weekeinde. En die rug? Dat wordt nooit meer beter. Het is alleen de vraag hoe je daarmee omgaat.”