Nieuws/Sport

Gala Voetballer van het Jaar: Van Willy Alberti tot de Paus en Cantona

Jerzy Dudek (r.) in 2000

Jerzy Dudek (r.) in 2000

FOTO ROB DE JONG

In 1982 werd in Honselersdijk gestart met de huldiging van de eerste winnaar van de Gouden Schoen. Daarna waren de bijzondere momenten niet meer te tellen. Vandaag een korte greep uit de geschiedenis van het Gala Voetballer van het Jaar, dat maandag in Studio 21 te Hilversum voor de 36e keer wordt gehouden.

Jerzy Dudek (r.) in 2000

Jerzy Dudek (r.) in 2000

FOTO ROB DE JONG

In 1984 vond de uitreiking van de prijzen plaats in het Autotron in Rosmalen. Ajacied Piet Schrijvers had de Gouden Schoen gewonnen, maar zijn club moest op dezelfde avond een oefenduel in België spelen. Daarmee werd voor één keer de traditie doorbroken dat de hele selectie de huldiging van een teamgenoot bijwoont. Alleen werd voor Jesper Olsen en Sören Lerby toch een uitzondering gemaakt. Voor dit duo was een helikopter ingehuurd omdat ze dan samen met Willy Alberti een lied voor hun ploeggenoot konden zingen.

In 1999 was Eric Cantona van Manchester United gast op het Gala. Zijn eerste publieke optreden, nadat hij vanwege de karatetrap jegens een Crystal Palace-supporter voor lange tijd was geschorst. Maar Michael Mols wilde zijn prijs per se uit handen van zijn grote idool ontvangen en daarvoor besloot de Fransman een uitzondering te maken.

In 2000 was Feyenoord-doelman Jerzy Dudek tot tranen toe bewogen toen hij een gelukstelegram van Paus Johannes Paulus II ontving. Compleet met de pauselijke zegel en de tekst: Gaarne verleent de Heilige Vader aan de heer Dudek en aan al zijn dierbaren de apostolische zegen en feliciteert hem met zijn prestatie.

In 2006 kreeg het publiek een brok in de keel tijdens de uitreiking van de Gouden Schoen aan Dirk Kuyt, die zijn vader had gevraagd om de prijs aan hem uit te reiken. Kuyt sr. bleek ernstig ziek te zijn, maar stond desondanks op het podium. Hij overleed kort daarna.

In 2015 was er ook zo’n ontroerend moment toen Georginio Wijnaldum zijn prijs door zijn 84-jarige oma Francina kreeg uitgereikt. „Oma, u bent mijn ogen, mijn oren en mijn hart. Wat u voor mij gedaan heeft is ongelooflijk. U hebt altijd achter me gestaan, in alles. Wat hier staat, bent u.”