Sport/Schaatsen
3267441
Schaatsen

’Ik heb niets te klagen’

Roest ziet behaalde goud blinken

Patrick Roest

Patrick Roest

SALT LAKE CITY - Gevraagd om een rapportcijfer op schaatsjaargang 2018-2019 te plakken, hoefde Patrick Roest in de catacomben van de Utah Olympic Oval in Salt Lake City niet lang na te denken. „Een 8”, glimlachte hij, luttele minuten nadat hij tijdens de World Cup-finale de 5000 meter had gewonnen in een dik persoonlijk record van 6.03,70 had gewonnen, de derde tijd ooit op die afstand gereden. „Het was niet vlekkeloos, maar ik heb niets te klagen.”

Patrick Roest

Patrick Roest

Dat hij de Europese titelstrijd in Collalbo minder had gereden en tijdens de WK afstanden in Inzell wat steken had laten liggen, nam hij in zijn beoordeling mee. Roest is niet het type om tevreden achterover te leunen, altijd en overal ziet hij ruimte voor verbetering. Zo ook op zijn vijf kilometer. De schaatser van Jumbo-Visma ging dit seizoen in met een persoonlijk record van 6.15,10, gereden tijdens de WK allround van 2017 in Hamar, en haalde daar in een half jaar niet minder dan twaalf tellen van af. Hij kwam in Salt Lake City akelig dicht in de buurt van het Nederlands record, dat met 6.03,32 al twaalf jaar in handen is van Sven Kramer.

Balen van de vier-tienden van een seconde die hij tekort kwam, deed Roest niet. „Om de doodeenvoudige reden dat ik niet in zie waar ik het in deze race zou hebben laten liggen. Dit was alles wat er vandaag in zat.”

Oud paard

Roest, die Marcel Bosker in 6.08,90 als tweede zag finishen, betaalde de tol van de inspanningen van een week eerder, toen hij zich in Calgary liet kronen tot wereldkampioen allround. „Ik merk dat dat WK er flink heeft ingehakt. Twee dagen ben ik niet op het ijs geweest, om zo te herstellen. Toen ik woensdag voor het eerst een paar temporondjes reed, liep ik te hijgen als een oud paard. Ik was echt kapot en vroeg me maar één ding af. Hoe moest ik hier in godsnaam gaan rijden?”

Sneller dan gedacht wende Roest aan de hoogte. De wonderbaan van Salt Lake City ligt 400 meter hoger dan die van Calgary en dat verschil vroeg om enige aanpassing. „Het is echt een wereld van verschil.”

Fastest Ice On Earth

Volgend seizoen vinden in Salt Lake City de wereldkampioenschappen afstanden plaats. Roest sprak de verwachting uit dat ’The Fastest Ice On Earth’ dan zijn naam weer ouderwets aandoet. Zaterdag werd eens te meer duidelijk wat er mogelijk is op de Amerikaanse hooglandbaan. Op de 500 meter sneuvelde het wereldrecord tot twee maal toe. Eerst was het de Japanner Tatsuya Shinyama die, na een opening van 9,50, met 33,83 onder het oude wereldrecord van Pavel Koelizjnikov (33,98) dook. De Aziaat mocht zich daarmee luttele minuten ’s werelds snelste schaatser noemen. Het was Koelizjnikov zelf die in de slotrit orde op zaken stelde. Hij opende in 9,67 en kwam vervolgens na een volle ronde van 23,94 tot een onwaarschijnlijke eindtijd van 33,61.

Volgend jaar, zo voorspelde Roest, sneuvelt ook op ’de vijf’ de mondiale toptijd. De 6.01,86 van de Nederlandse Canadees Ted-Jan Bloemen is geen misselijke tijd, Roest was de eerste om dat te erkennen. „Het staat scherp. Toch zat ik er in deze vorm maar twee seconden vanaf. Ik weet waar ik toe in staat ben als ik volledig uitgerust aan de start sta.”