Sport/Wielrennen
3447169
Wielrennen

Kopman Jumbo-Visma bekoopt inhaalrace Parijs-Roubaix met straf

Twee boetes Van Aert tijdens uitputtingsslag

Wout van Aert volledig uitgeteld na Parijs-Roubaix.

Wout van Aert volledig uitgeteld na Parijs-Roubaix.

ROUBAIX - Hij was zo gebrand op een topprestatie in Parijs-Roubaix, na het drama vorig jaar met ploegmakker Michael Goolaerts. Maar pech hield Wout van Aert (24) tegen in ’de Hel’. Totaal uitgeput en in tranen lag hij op de Velodrome naar adem te happen. „Het blijft de mooiste koers die er is. Hopelijk zit het ooit eens mee”, pufte hij achteraf. En dan moest hij nog te horen krijgen dat de wedstrijdjury hem twee boetes van 200 Zwitserse Frank had gegeven.

Wout van Aert volledig uitgeteld na Parijs-Roubaix.

Wout van Aert volledig uitgeteld na Parijs-Roubaix.

De Jumbo-Visma-renner zat attent voorin op de eerste echte afspraak van de dag: het Bos van Wallers. „Tot ik vooraan lek reed. Op zich geen ramp, want dan kan je gewoon een wiel van een ploegmakker krijgen. Maar toen ik tot stilstand kwam, trapte ik mijn ketting vast en die viel tussen de kleine en de grote plateau. Pascal Eenkhoorn heeft zijn fiets afgestaan en ik kon relatief snel weer aansluiten. Daarna nam ik mijn reservefiets”, aldus Van Aert tegen Het Nieuwsblad.

In de eerste bocht na die fietswissel sloeg Van Aert echter tegen de grond. „Ik weet echt niet wat er gebeurde, wellicht lag er een beetje zand of zo. Het was een serieuze klap en nadat ik weer op de fiets zat, merkte ik dat het buitenblad kapot was. Ik heb dus de rest van de koers op het binnenblad moeten rijden. Gelukkig rijden we Parijs-Roubaix met een groot binnenblad, maar ideaal is het niet.”

Boetes

In zijn eenzame achtervolging op de koplopers kreeg Wout van Aert nog twee boetes van elk 200 Zwitserse Frank (zo’n 176 euro) aangesmeerd van de genadeloze wedstrijdjury. Eentje voor het te dicht achter een volgwagen koersen. En eentje voor een plasbeurt op een ongeoorloofde plaats.

Eén minuut en vijftien seconden achterstand moest van Aert goedmaken. Dat deed hij, maar wel in zijn eentje. Waarom liet Jumbo-Visma, dat met Mike Teunissen en Maarten Wynants nog twee mannetjes vooraan had, niemand afzakken? „Dat zou dom zijn, want dan waren we met drie gelost”, zegt Van Aert. „Het was geen fout van het team. Ik heb toch zowat heel de tijd tussen de wagens kunnen blijven.” Dat was ook de redenering van ploegleider Nico Verhoeven, al had de hulp van Wynants echt wel een verschil gemaakt. „Achteraf is het altijd makkelijk praten. Het was ook een chaotische situatie.”

Parkeren

Van Aert verspeelde daar de energie die hij tekortkwam in de finale. „Ik heb toch bijna een uur à bloc moeten koersen om finaal weer vooraan te geraken. Ik heb ook niet kunnen eten en dat krijg je daarna cash betaald.”

„Op 30 kilometer van de meet voelde ik mijn benen leeglopen en was het hopen dat het tot de Carrefour de l’Arbre gewoon ging ronddraaien. Maar daar begonnen ze te demarreren en voelde ik dat er niks meer op zat. Het was pijnlijk. Maar de tijd dat je vijftien cartouches hebt in de koers, is gepasseerd. Je moet je energie op het juiste moment spenderen en ik heb die te vroeg moeten gebruiken. Toen Gilbert aanzette, ging ik uit het zadel, maar ik moest direct parkeren. Het laatste halfuur van de koers had voor mij weinig met fietsen te maken. Het was echt afzien. Het werd zwart voor mijn ogen en het was kruipen naar de meet. Of ik ooit zo kapot was? Tja, het is een beetje te vergelijken met de Strade vorig jaar. Op een moment loop je leeg en dan kan je nog proberen wat je wil, je bent op een punt gekomen dat het niet meer gaat. Ik wilde nog gaan voor die zesde plaats, maar zelfs dat kon niet meer.”

Totaal uitgeput finishte Van Aert als 22ste.

Wout Van Aert, doodmoe na de finish.

Wout Van Aert, doodmoe na de finish.