Sport/Wielrennen
68850793
Wielrennen

’Gelukkig met derde plek, aan andere kant verspelen we eindzege’

Kelderman gaat drinken, Geoghegan Hart moet Giro-zege laten bezinken

Wilco Kelderman viert zijn derde plaats.

Wilco Kelderman viert zijn derde plaats.

Hoe de avond eruit zou gaan zien, Wilco Kelderman had wel een idee. „Ik denk dat we bier gaan drinken met de groep”, zei de renner van Sunweb die de Ronde van Italië als derde afsloot.

Wilco Kelderman viert zijn derde plaats.

Wilco Kelderman viert zijn derde plaats.

Daar leek hij zondag niet ontgoocheld over, hoewel Kelderman zaterdag de leiding in het klassement verspeeld had aan zijn ploeggenoot Jai Hindley. De Australiër op zijn beurt verloor de roze leiderstrui op de slotdag aan de Brit Tao Geoghegan Hart.

„Jai kan supertrots zijn”, zei Kelderman. „En ik ben echt gelukkig met deze derde plek. Maar aan de andere kant verspelen we in het laatste weekeinde wel de eindzege. Het voelt een beetje vreemd, maar vooraf zou ik dolblij zijn geweest met een podiumplaats.”

"Het voelt een beetje vreemd, maar vooraf zou ik dolblij zijn geweest met een podiumplaats"

Bij Hindley waren de gevoelens dubbel. „Het is heel teleurstellend om op de slotdag de roze trui nog te verliezen. Maar als ik terugdenk aan deze drie weken zal ik supertrots zijn over hoe ik reed en over hoe we als team hier hebben gereden. Ik heb hier een enorme stap gezet in mijn loopbaan. Dat zal ik nooit vergeten. Ik denk dat we als team niets verkeerd hebben gedaan.”

Keuzes ploegleiding

Kelderman zal het niet altijd eens zijn geweest met de keuzes van de ploegleiding. Met meer steun in de laatste bergritten had er misschien meer ingezeten. Maar de renner die volgend jaar voor Bora-Hansgrohe rijdt, hield de kritiek grotendeels voor zich.

„Als team hebben we het geweldig gedaan. We waren wellicht de beste ploeg in deze Giro. Daar mogen we best trots op zijn. We gingen voor een podiumplaats voor mij. Nu staan we zelfs met twee man in de top drie. En voor de ploeg is het ook goed hoe Jai zich hier heeft ontwikkeld. Dat is mooi met het oog op de komende jaren.”

Tao Geoghegan Hart tilt trots de Trofeo Senza Fine omhoog.

Tao Geoghegan Hart tilt trots de Trofeo Senza Fine omhoog.

Tao Geoghegan Hart

Tao Geoghegan Hart zei wel wat tijd nodig te hebben om te laten bezinken wat hem zondag was overkomen. „Bizar eigenlijk, ik heb niet kunnen dromen dat dit mogelijk zou zijn”, vertelde de jonge Brit nadat hij Ronde van Italië op zijn naam had geschreven. Op de slotdag nam de renner van Ineos-Grenadiers de roze leiderstrui over van de Australiër Jai Hindley. Dat was voorzien gezien het verschil in tijdritkwaliteiten.

„Mijn hele carrière dacht ik hoe mooi het zo zijn als ik een keer in de top 10 of de top 5 van zo’n grote ronde zou kunnen eindigen. Het gaat even duren voor ik me realiseer wat hier gebeurd is. Maar ik blijf dezelfde persoon, dezelfde renner. Iemand die dankbaar is dat hij dit mag meemaken.”

"Nee, ik zie dit niet als een nieuw tijdperk voor het Britse wielrennen"

Geoghegan Hart en Hindley stonden in tijd gelijk na twintig etappes. De beslissing moest vallen in de 15,7 kilometer van Cernusco sul Naviglio naar Milaan. De Brit had al snel een mooie marge. „Ik wist dat ik redelijk goed zat, zeker toen er werd geroepen dat ik niet te veel risico meer moest nemen.”

Axel Merckx

Dank was er ook voor Axel Merckx, bij wiens Amerikaanse opleidingsploeg Geoghegan Hart zijn eerste wedstrijden reed. „Axel gaf me de kans aan de meest fantastische koersen over heel de wereld deel te nemen.”

Het was een leerschool die in 2017 leidde tot een contract bij Sky, het huidige Ineos. Daar bleef hij redelijk in de schaduw met alleen twee ritoverwinningen vorig jaar in de Ronde van de Alpen. In de Giro zou hij dit jaar rijden voor kopman Geraint Thomas, maar de coureur uit Wales moest al na drie etappes door een val afhaken. „Nee, ik zie dit niet als een nieuw tijdperk voor het Britse wielrennen. G (bijnaam Thomas, red.) was nog zeer gefocust en had gewoon pech.”

Naar huis

Wielrennen noemt hij „meer dan een beroep”. „Het geeft me de kans mensen te ontmoeten. Winnen is dan een bonus.” De 25-jarige zoon van een bouwvakker uit Oost-Londen had zondag in Milaan één wens: „Ik wil naar huis, naar Londen, samen zijn met mijn ouders, broers en zussen. Ik heb ze lang niet gezien.”