72007
Sport

Een avond vol ongeloof in Camp Nou

De supporters van Barcelona zijn door het dolle heen.

De supporters van Barcelona zijn door het dolle heen.

Een waterval van tranen. Van geluk. Zo ziet dat er dus uit. Als een pelgrim die zijn bedevaartstocht heeft voltooid, zo belijden duizenden socio’s woensdagavond hun grote liefde: FC Barcelona.

De supporters van Barcelona zijn door het dolle heen.

De supporters van Barcelona zijn door het dolle heen.

De sensationele 6-1 overwinning op Paris Saint-Germain staat voor eeuwig bijgeschreven in de geschiedenisboeken. Zo mooi kan voetbal zijn. Sport verbroedert dus echt. Het rumoer voor de wedstrijd in Camp Nou, veroorzaakt door gefrustreerde automobilisten die gestrand zijn voor het stadion, verandert na afloop in een chaos van victorie.

Er wordt getoeterd, de honderden fans op scooters zwaaien met de Catalaanse vlaggen die in Camp Nou op elke stoel zijn neergelegd. Wildvreemden worden omhelsd. Deze overwinning is mooier dan welke trofee dan ook. Zo opportunistisch zijn ze in het voetbalgekke Spanje ook wel, nadat luttele weken eerder na de zeperd in Parijs (4-0) nog gesproken wordt over het einde van een tijdperk.

Neymar is tegen PSG de grote man bij Barcelona.

Neymar is tegen PSG de grote man bij Barcelona.

In niets lijkt de volgepakte voetbaltempel aan de Calle Aristides Mallol deze avond op een arena vol theaterpubliek, gevuld met toeristen die vooral druk zijn met het maken van selfies. Eindelijk speelt Barça met twaalf man, met het publiek als extra speler, zo klinkt het op straat. Bijna 100.000 fans zorgen voor een ongekende atmosfeer. De vroege goal van Luis Suarez versterkt het geloof in een magische avond. Waar Paris Saint-Germain volledig overbluft lijkt, brengt de indringende voetbalsfeer extra krachten los bij de thuisploeg. Neymar, het paradepaardje aan de linkerkant, valt deze avond vooral op door zijn gretigheid.

Trainers Luis Enrique en Unai Emery lopen als gekken langs de zijlijn, worden met de minuut krankzinniger en zien dat de goals vallen. En dan, boem, is alles voorbij. De 3-1 van Edinson Cavani lijkt na een uur immers alsnog een vervroegd einde te maken aan een doldwaze voetbalavond. Gelaten is de sfeer in Camp Nou opeens, heel even weten de meegereisde Fransen de socio’s te overstemmen. Plukjes fans verdwijnen langzaam van de tribune als de tijd verstrijkt. Zijn ze mooi op tijd thuis.

Maar het onmogelijke gebeurt, dan toch. Wordt de prachtige vrije trap van Neymar gevierd als een eretreffer, na de (tweede) toegekende strafschop komt heel Camp Nou weer in vervoering. Het zal toch niet? Vijf minuten extra tijd, alle toeschouwers gaan of blijven staan. Klaar om het wonder te zien voltrekken. Juist Sergi Roberto, de man die door Enrique op de bank is gezet door een geslaagde tactische zet (drie verdedigers), zorgt diep in blessuretijd voor een van de meest memorabele comebacks in het Europese clubvoetbal. Het is zo’n avond dat alles meezit voor een ploeg op jacht naar eerherstel, inclusief de arbitrage.

De spelers van Barcelona bouwen een feestje.

De spelers van Barcelona bouwen een feestje.

Supporters bespringen elkaar, vallen over elkaar heen of een paar treden naar beneden. Niemand die erom maalt. Het feest zet zich buiten voort en duurt uren. De claxonnerende auto’s en scooters worden verbaal bijgestaan door vuurwerk, dat spontaan wordt afgestoken. Catalanen komen naar buiten of zetten hun auto langs de kant om mee te juichen, mee te lachen of om te vertellen hoe waanzinnig dit is. Een bom, gemaakt van adrenaline, is tot ontploffing gebracht.

De Plaça de Catalunya stroomt vol met jubelende fans. De sportkranten komen superlatieven tekort, het tv-kanaal van FC Barcelona blijft de wedstrijdbeelden herhalen. Niets mooiers dan een onverwacht feestje, op een avond die op voorhand als kansloos wordt ingeschat. Een ‘remontada histórica’, een historische comeback. Het ongeloof op de vele gezichten vertelt het hele verhaal. 96.290 waren woensdagavond getuige van het wonder van Camp Nou.