Nieuws/Sport
827987496
Sport

Geknakt, maar niet gebroken

Tophockeyster Ireen van den Assem zegt Oranje geëmotioneerd vaarwel

Ireen van den Assem, goed voor 79 caps en 13 goals, heeft een punt gezet achter haar interlandloopbaan.

Ireen van den Assem, goed voor 79 caps en 13 goals, heeft een punt gezet achter haar interlandloopbaan.

Elk jaar schenkt Telesport aan enkele topsporters een studiebeurs voor een opleiding aan het Johan Cruyff Institute. Hockeyster Ireen van den Assem is één van de vijf gelukkigen dit jaar. Ze is inmiddels begonnen aan haar studie Master in Coaching. Deze week zette de 31-jarige laatbloeier na een traumatische zomer een punt achter haar interlandcarrière. Het was één van de moeilijkste beslissingen uit haar leven: „Je kunt maar één keer stoppen.”

Ireen van den Assem, goed voor 79 caps en 13 goals, heeft een punt gezet achter haar interlandloopbaan.

Ireen van den Assem, goed voor 79 caps en 13 goals, heeft een punt gezet achter haar interlandloopbaan.

Het wonderlijke verhaal van Ireen van den Assem is het verhaal van een hockeyster die ooit vijf interlands ’mocht’ spelen, dacht dat het daar wel bij zou blijven en ging werken, om zich via het nationale zaalhockeyteam toch weer in de picture te spelen. Dat zorgde ervoor dat ze op haar 27e terugkeerde in het nationale keurkorps, waar Alyson Annan na de verloren olympische finale van Rio de Janeiro zojuist haar heilige missie voor Tokio was gestart. Van den Assem, clubhockeyster van Den Bosch, beleefde een gouden comeback in het Nederlands elftal. De ploeg won zeven toernooien op rij, waaronder het WK in Londen. Alleen het olympisch goud, de moeder aller prijzen in het hockey, ontbrak.

Ze sprak het niet uit, de verdedigster, maar ze voelde aan alles dat Tokio haar laatste kunstje ging worden. „Ik had in april besloten dat ik na de zomer voor Tilburg ging spelen, in de promotieklasse” vertelt Van den Assem in het clubhuis van haar nieuwe vereniging. „Daarmee nam ik een risico: als je niet meer op het hoogste niveau speelt, loop je de kans dat je bij Oranje uit beeld raakt. Alyson oordeelde toen echter dat dit niet per se het geval hoefde te zijn. Dat gesprek was voor na de zomer. Eerst die gouden plak pakken.”

Ireen van den Assem: „De allermooiste prijs zal voor altijd ontbreken.”

Ireen van den Assem: „De allermooiste prijs zal voor altijd ontbreken.”

Het naderende afscheid kreeg in het hoofd van de geboren en getogen Brabantse stilaan vorm, hoewel haar lichaam al links en rechts protesteerde. Van den Assem kampte met ’een slechte achilles’, had liesklachten en liep zo nu en dan minischeurtjes in haar kuiten op. Maar daar viel mee te leven. Totdat het noodlot toesloeg. „Drie dagen voor vertrek naar Tokio raakte ik opnieuw geblesseerd aan mijn hamstring. Ik kon de Spelen wel vergeten.”

Die deceptie achtervolgde haar lange tijd, vertelt Van den Assem, die wekenlang worstelde met de teleurstelling. „Het gaat steeds beter en het begint inmiddels een plekje te krijgen. Maar het komt op onverwachte momenten nog steeds terug in mijn gezicht. Dan wordt de wond weer helemaal opengescheurd.”

Ze merkte dat ze het daarom extra moeilijk vond om de deur bij Oranje definitief dicht te doen. „Uiteindelijk heb ik dat wel gedaan. Het was geen reden om door te gaan, omdat het afscheid toevallig niet was verlopen zoals ik had gehoopt.”

Maar wat heeft ze getwijfeld. „Ik denk dat ik mentaal nog niet klaar was om te stoppen”, legt ze uit. „Ik vind hockey het mooiste dat er is. Ik ben niet bang om te vechten voor mijn plek, om een plek af te dwingen. Of om het niet te halen. Dat laatste heb ik eerder meegemaakt, dat hoort bij topsport. Dat is een keuze die ik dan zelf zou maken. Maar de keuze die ik nu heb moeten maken, heeft een andere reden. Ik kan fysiek niet meer vechten zoals ik wil vechten.”

"Ik was meer aan het overleven dan aan het trainen om beter te worden"

En dat blijkt voor Van den Assem, goed voor 79 caps, een te grote mentale belemmering. „Omdat ik het tophockey daardoor niet kan beleven zoals ik het wil beleven. Ik kan er onvoldoende van genieten. Ik heb zoveel pijntjes, zoveel angst en onzekerheid rondom mijn fysiek, dat ik meer aan het overleven was dan aan het vechten en trainen om beter te worden.”

Ze kwam er lange tijd niet voor zichzelf uit. Ze wikte en ze woog. Maar afgelopen zondag, in een persoonlijk gesprek met Annan, kwam het hoge woord eruit. Van den Assem: „Ik schoof de beslissing maar voor me uit. Omdat ik de knoop niet wilde doorhakken én de deur niet dicht wilde doen. Want ik wist: als ik die deur nú dichtgooi, gaat die nóóit meer open. Maar ik moest eerlijk naar mezelf zijn, het blessureleed van de afgelopen periode vertelde eigenlijk al het hele verhaal. Zelfs met een mindere belasting in de promotieklasse. Dít is niet de manier waarop ik in het Nederlands elftal de strijd aan wil gaan. Ik zei tegen Alyson: ’Voor mij stopt het hier.’

Waar de ex-international de meeste moeite mee heeft? „Dat ik iets heb moeten afsluiten waar ik nog niet aan toe ben. Ik heb een nare smaak aan hoe het eindigt. Terwijl ik trots wil en kan zijn op wat ik heb mogen meemaken, op de prijzen die ik wel heb gewonnen. Neem de andere gestopte meiden. Zij hebben een topafscheid kunnen hebben en dat gun ik ze van harte, maar voor mij voelt het nu nog niet helemaal zo. De allermooiste prijs zal voor altijd ontbreken.”

Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop
Veilig betalen
14 dagen bedenktijd
webshop logo
Meer van De Telegraaf Webshop