1318512
Tech

Tetris met beren

Review: Berenpark (bordspel)

Een beer die staat als leraar nooit voor aap. Wie kent niet het geweldige berenliedje uit de tekenfilm Jungle Boek? Het klassieke deuntje schoot door mijn hoofd toen ik het bordspel Berenpark van 999 Games onder ogen kreeg. Berenpark is een familiespel waarbij het de bedoeling is om een dierenpark te creëren met daarin alleen beerachtigen.

In het spel draait het eigenlijk om tegels (of vormpjes) leggen. In het Engels heet het patchwork en de manier waarop tegels gelegd worden, is wereldberoemd geworden door Tetris. In Vlaanderen werkt het televisieprogramma Blokken al jarenlang met dit patchwork concept. Alleen speel je in Berenpark geen lijntjes weg, zoals in Tetris, maar moet je de tegels zo aan elkaar leggen dat het mooi binnen jouw park past.

Wat is het?

Het spel heeft een centraal bord. Afhankelijk van het aantal spelers (maximaal 4; leeftijdsadvies: 8+) worden hier de tegels neergelegd, variërende van dierenverblijven, eetgelegenheden, toiletten en loopgebieden. Er zijn vier verschillende beersoorten: de gobibeer, de ijsbeer, de pandabeer en de koala. De laatste soort is geen echte beer, maar volgens de bedenkers toegevoegd omdat ze nu eenmaal zo ontzettend schattig zijn.

Elke speler begint met een tableau waarop de ingang van het park staat afgebeeld en één tegel uit de zogenaamde groene categorie. Het tableau heeft vakjes met daarop symbooltjes (groen kruiwagentje, wit cementwagentje en oranje bulldozer). Door een tegel op een vakje te leggen met een symbool mag je een tegel van die kleur (naast groen zijn er dus witte en oranje tegels) pakken. Heb je een tegel op het tableau gelegd, dan is de volgende speler. Heb je geen tegel om weg te leggen? Dan moet je een nieuwe tegel van de groene categorie pakken en is de volgende speler aan de beurt.

Op het tableau is ook één symbool met werklui. Als je die bedekt, moet je een nieuw tableau aan je park aanleggen. Deze fungeren als uitbreiding van je park. In totaal leg je – naast je begintableau – drie tableaus aan. Elk tableau heeft tot slot ook nog één kuil. Hier mag geen tegel overheen gelegd worden. Heb je de rest van je tableau helemaal gevuld met tegels (die natuurlijk nooit over de rand mogen liggen) dan mag je een berenstandbeeld pakken om in deze kuil te plaatsen. Degene die dat als eerste doet, pakt het standbeeld met de hoogst aantal punten. Elke kuil die hierna gevuld wordt, krijgt een standbeeld met aflopend aantal punten.

De groene categorie bevat vulling voor je park zonder waarde (toiletten, winkeltjes, horeca en landschapselementjes). De witte categorie bevat dierenverblijven met punten. De oranje categorie bevat loopgebieden met punten. Deze laatste categorie bevat ook de meest onmogelijk gevormde tegels, die je op je tableau moet zien in te passen.

Het spel eindigt wanneer een speler de vakjes op al zijn tableaus heeft gevuld en dus in totaal vier standbeelden in zijn park heeft staan. De andere spelers hebben dan nog één ronde de tijd om hun parken zo volledig mogelijk te vullen. Daarna worden de punten geteld en degene met de meeste punten, is de winnaar.

Is het wat?

Na een eerste potje Berenpark om kennis te maken met de spelregels, speelt het bordspel erg snel weg. De regels zijn uiterst simpel. De uitvoering soms wat complex, maar op een hele fijne, uitdagende manier. Het is soms echt puzzelen hoe je tegels weglegt op je tableau en tegelijkertijd voldoende dierenverblijven en loopgebieden met hoog puntenaantal weet binnen te halen.

Als je de basisregels eenmaal in de vingers hebt, kun je er voor kiezen extra spanning toe te voegen met opdrachtkaartjes. Die variëren van “bouw drie koalaverblijven in je park” tot “leg een onafgebroken rivier in je park” tot “bouw voor elke berensoort minimaal één verblijf in je park”. Ik zou deze opdrachtkaartjes niet toevoegen in een potje met de allerjongsten, maar voor gevorderde spelers die wat meer uitdaging en variatie wensen, brengen ze meer diepte aan wat de herspeelbaarheid ten goede komt.

Plus- en minpunten

+ Familiespel dat eigenlijk zonder veel moeite gespeeld kan worden.

+ Een vlot spel, dat gemiddeld een half uurtje duurt.

+ De opdrachtkaartjes zorgt voor een verdiepende laag voor gevorderde spelers.

- De kleurenaanduiding tussen de verschillende berensoorten had duidelijker gemogen, met name het groen van de koala’s geeft soms wat verwarring.

Conclusie

Het is echt zoeken naar negatieve punten bij Berenpark. Het is met name een familiespel, maar zeker niet te kinderachtig wanneer er een potje gespeeld wordt met volwassenen. Het speelt vlot weg en biedt voldoende complexiteit, zeker als je de opdrachtkaartjes toevoegt. Als ik toch iets moet noemen, wat zeker geen afknapper is, maar ietsje beter had gekund, is het wel het artwork. Het verschil tussen de berensoorten had beter kunnen worden aangegeven. Maar goed... als dat alles is. Berenpark is in Oostenrijk al uitgeroepen tot Spel van het Jaar en wij begrijpen volledig waarom. Een dikke aanrader voor de Zak van Sint of onder de kerstboom.