Nieuws/Tech

Review: Wolfenstein II The New Colossus (Nintendo Switch)

Waar Nintendo over het algemeen bekend staat als het bedrijf dat enkel vredelievende games op de markt brengt, weet het met haar nieuwste console ook titels aan te trekken voor het oudere publiek. Met Wolfenstein 2 voor de Nintendo Switch kun je aan de slag met glimmende schietijzers in een spectaculair avontuur.

De Switch-versie is zeker niet moeders mooiste, maar de kern van de game blijft gelukkig wel intact.

Wat is het?

Binnen de wereld van de games zijn er een paar series die al flink wat jaren meegaan. Een daarvan is Wolfenstein, een reeks van games waarin de strijd tegen legio Nazi’s centraal staan. Dat is niet anders in Wolfenstein II: The New Colossus, het vervolg op het in 2015 verschenen Wolfenstein: The New Order. Jij kruipt in de rol van William Blazkowicz. In een alternatieve wereld hebben de eerdergenoemde Nazi’s de Tweede Wereldoorlog namelijk wél gewonnen en de Duitse troepen hebben inmiddels de hele wereld in hun greep.

Toch is er licht aan de horizon in de vorm van het verzet, waar binnen Blazkowicz een grote rol speelt. In Wolfenstein II: The New Colossus richt je je, na Europa een stukje veiliger te hebben gemaakt in het origineel, op Amerikaanse gronden. Blazkowicz is in de Verenigde Staten geboren en getogen, dus het is de hoogste tijd om het moederland te bevrijden van al het Duitse kwaad.

Dat avontuur beleef je door de ogen van de protagonist van de game. Wolfenstein II is namelijk een first-person shooter in hart en nieren. De serie staat bekend om knotsgekke wapens waarmee je de Nazi’s te lijf mag gaan en ook in dit geval heb je keuze uit een ruim arsenaal van moordmachines. Waar je de game begint met een simpel pistool, kun je al snel rekenen op machinegeweren, shotguns of heuse laserwapens. Niets is te gek voor de Amerikaanse held.

Dat dit alles bekend in de oren kan klinken, is niet heel erg raar. Wolfenstein II is namelijk al een tijdje beschikbaar voor onder andere de PlayStation 4 en de Xbox One. Toch was er nog een apparaat dat ontbrak in die lijst en dat is de jongste telg binnen de hardwarefamilie van Nintendo: de Nintendo Switch. Het meest unieke aspect van dat apparaat is het feit dat de console thuis op de televisie gebruikt kan worden, maar dat je het apparaat ook zonder problemen mee kunt nemen tijdens bijvoorbeeld een treinrit.

Is het wat?

En datgene wat de Switch zo doet uitblinken tegenover de rest, is ook meteen het sterkste én zwakste punt van de versie van Wolfenstein II op het apparaat. Het feit dat je dit avontuur nu ook onderweg kunt beleven, zorgt ervoor dat er nu geen excuus meer is om de game niet op te starten. Daarbij zijn er wat betreft de content van de game geen compromissen gemaakt om de titel werkend te krijgen op de console van Nintendo.

Het verhaal is dus van A tot Z speelbaar en ook alle wapens en upgrades zijn volledig beschikbaar. Enkel de later verschenen uitbreidingen krijg je niet meteen mee bij de aanschaf, iets wat wellicht wel verwacht werd gezien de latere verschijningsdatum. Maar dat mag de pret niet drukken, want ook het originele verhaal is een genot om te doorkruisen. De snelle actie wordt namelijk dikwijls vergezeld met een lekkere laag (grove) humor die enorm goed binnen het totaalplaatje past. Als je niet beter wist, zou je soms denken dat je tijdens het spelen naar een nieuwe film van Quentin Tarantino zit te kijken.

Toch is niet alles perfect. Er moet toch ergens wat ingeleverd worden om Wolfenstein II draaiende te krijgen op een console die flink wat minder kracht onder de motorkap heeft zitten dan de consoles van Microsoft en Sony. En die aanpassingen vind je terug binnen het grafische aspect van de game. Allereerst is de resolutie flink omlaag geschaald, wat er kortweg voor zorgt dat de game er soms wat wazig uitziet. Zeker als je op de televisie speelt, kun je moeite hebben met het onderscheid maken tussen vijanden en de muur. Niet heel handig natuurlijk als je hordes Nazi’s op je schoot geworpen krijgt.

Een van de redenen voor deze keuze is het feit dat ontwikkelaar Panic Button ervoor heeft gekozen om alle grafische effecten intact te houden vergeleken met andere versies van Wolfenstein II. Denk aan realistische omgevingen vol details, vuur- en watereffecten, maar ook de wapens en bijbehorende capriolen. De voorkeur ligt hier op het uiterlijk van de titel, waardoor er op technisch vlak wordt ingeleverd.

De game speelt daardoor ook wat minder vloeiend weg. Het beeld heeft soms wat last van haperingen, al is dit het merendeel van de speeltijd niet hinderlijk. De game is zeker niet onspeelbaar en de gameplay voelt nog altijd responsief. Het is allemaal alleen niet zo gelikt als bij de concurrentie.

Plus & min

+ Solide verhaal vol actie en humor

+ Gameplay staat nog steeds als een huis

+ Niet ingekort op content

- Grafisch minder indrukwekkend

- Speelt niet zo soepel als op andere consoles

Conclusie

Maakt dat Wolfenstein II The New Colossus een slechte game op de Nintendo Switch? Nee, alles behalve. Het verhaal van de first-person shooter is nog altijd even volgestopt met actie en humor als voorheen. Daarbij speelt de game enorm lekker weg met de responsieve besturing en het indrukwekkende arsenaal met wapens dat op je te wachten staat. Nazi’s afslachten is ook op de Switch een genot.

Je dient alleen genoegen te nemen met de technische limieten die de console van Nintendo met zich meebrengt. Wolfenstein II zal op het apparaat nooit zo gelikt ogen en aanvoelen als bij de concurrerende apparaten. Kun je die offers maken, dan heb je met Wolfenstein II: The New Colossus zonder twijfel een van de beste shooters die de bibliotheek van de Nintendo Switch rijk is in handen.

Deze review is in samenwerking met XGN.nl