Nieuws/Vrij

Terloopse haat

Recensie| Just The Wind

De buren zijn in koelen bloede afgeslacht. ’t Zijn niet de eerste slachtoffers van onbekende moordenaars die het specifiek op zigeunerfamilies hebben gemunt. De angst zit er dan ook goed in bij schoonmaakster Mari en haar twee kinderen.

Regisseur Benedek Fliegauf nam voor zijn vijfde film Just the wind ( Czak a szél’) een werkelijke reeks racistische moorden in zijn vaderland Hongarije als vertrekpunt. Traag schetst hij een minimalistisch en naturalistisch portret van Mari’s gezin.

Moeder werkt hard, haar tienerdochter Anna doet haar best op school, haar jongere broertje Rio is minder braaf. Ze kijken er alle drie reikhalzend naar uit zich bij hun man en vader in Canada te voegen, maar moeten wachten tot daarvoor voldoende geld is gespaard.

Fliegaufs schommelende camera volgt hen een dag lang op enige afstand en bewerkstelligt een paranoïde sfeer die weinig goeds voorspelt. Meest schokkend is misschien wel de volslagen terloopse haat waarmee deze Roma worden geconfronteerd. Die maakt hen tot aangeschoten wild nog voordat er een schot gelost is.